ป้าย This Is Anfield คืนสู่แอนฟิลด์ หลังขายประมูลเกือบ 150,000 ปอนด์
เดวิด คอนเวอร์รี หัวหน้าฝ่ายของที่ระลึกเกี่ยวกับกีฬาของบริษัทประมูล บัดส์ ในสหราชอาณาจักร เพิ่งดูแลการขายชิ้นส่วนสำคัญในประวัติศาสตร์สโมสร ลิเวอร์พูล และสิ่งของชิ้นนั้นไม่ใช่เสื้อแข่งหรือเหรียญแชมป์ แต่คือ ป้าย “This Is Anfield” รุ่นดั้งเดิม
ป้ายนี้ถูกนำไปติดที่อุโมงค์สนามในช่วงที่ บิลล์ แชงคลีย์ คุมทีม ลิเวอร์พูล เมื่อปี 1972 เดิมทีมีการตั้งราคาเริ่มต้นเอาไว้เพียง 10,000 ถึง 15,000 ปอนด์ แต่ทันทีที่เปิดประมูล ความสนใจจากนักสะสมทั่วโลกก็พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
สุดท้ายราคาประมูลจบลงที่ 115,000 ปอนด์ และเมื่อรวมค่าคอมมิชชันกับภาษี ราคาที่ผู้ซื้อจ่ายจริงเพิ่มขึ้นไปถึง 149,500 ปอนด์ หรือเกือบ 150,000 ปอนด์
สิ่งที่น่าสนใจกว่านั้นคือ ป้ายประวัติศาสตร์ชิ้นนี้ไม่ได้ถูกส่งออกไปต่างประเทศ แต่มันกำลังกลับมาอยู่ใกล้บ้านเกิดของมันอีกครั้ง
ราคาพุ่งเกินทุกความคาดหมาย
คอนเวอร์รี ยอมรับว่าเขารู้ว่าป้ายชิ้นนี้จะต้องทำราคาสูงกว่าที่ประเมินไว้ แต่ยังไม่คิดว่าจะไปได้ไกลถึงระดับนั้น
“เรารู้ว่ามันกำลังจะกลายเป็นอะไรที่พิเศษ ตอนที่มีคนเสนอราคาล่วงหน้าสูงถึง 46,000 ปอนด์” เขาเล่า
เมื่อถึงเวลาประมูลจริง คอนเวอร์รี ยืนอยู่ด้านหน้าแท่นประมูลพร้อมค้อนในมือ โดยมีผู้เข้าร่วมเสนอราคาทั้งในห้อง ผ่านระบบออนไลน์ และทางโทรศัพท์
ผู้ซื้อรายสุดท้ายอยู่ในสายโทรศัพท์และขอไม่เปิดเผยชื่อ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ยืนยันได้ก็คือ ป้ายจะยังคงอยู่ในสหราชอาณาจักร ไม่ถูกส่งออกไปต่างประเทศ
“เราขายของให้ลูกค้ามากกว่า 50 ประเทศ และของเกี่ยวกับ ลิเวอร์พูล ได้รับความสนใจอยู่เสมอ เพราะสโมสรมีฐานแฟนบอลทั่วโลกขนาดใหญ่มาก แต่ครั้งนี้เกินกว่าทุกความคาดหมาย”
คอนเวอร์รี ยังบอกด้วยว่า ทีมงานพยายามค้นหาข้อมูลเปรียบเทียบแล้ว แต่ไม่พบป้ายจากสนามกีฬาที่ไหนในโลกซึ่งถูกขายด้วยมูลค่าใกล้เคียงกัน
“เราลองค้นดูแล้ว และเราไม่สามารถหาอะไรที่ใกล้เคียงได้เลยในแง่ของป้ายจากสนามกีฬาในโลก ที่ถูกขายด้วยราคาขนาดนั้น”
สุดท้ายปริศนาก็ถูกเฉลย
หลังจากการประมูลจบลง ทุกคนยังสงสัยว่าป้ายประวัติศาสตร์ชิ้นนี้กำลังจะเดินทางไปอยู่ที่ไหน
คำตอบถูกเปิดเผยในเวลาต่อมา เมื่อ โรงแรม อาร์ก แอนฟิลด์ โรด ซึ่งอยู่ห่างจากสนามเพียงระยะเดินเท้า ประกาศผ่านสื่อสังคมออนไลน์ว่า พวกเขาคือผู้ดูแลคนใหม่ของป้ายชิ้นนี้
สจ๊วร์ต วัตต์ส หัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์ของโรงแรม ยืนยันกับ เดอะ แอธเลติก ว่าป้ายถูกซื้อโดยหนึ่งในนักลงทุนของโรงแรมซึ่งไม่ต้องการเปิดเผยชื่อ
กลุ่มนักลงทุนดังกล่าวมีคอลเลกชันของที่ระลึกเกี่ยวกับ ลิเวอร์พูล อยู่แล้ว และถือว่ามีขนาดน่าประทับใจไม่น้อย
หนึ่งในของสะสมที่สำคัญคือเสื้อแข่งพร้อมลายเซ็นของ โรเจอร์ ฮันท์ อดีตกองหน้าของ ลิเวอร์พูล ซึ่งใช้ลงเล่นในเกมที่ทีมชาติอังกฤษพบฝรั่งเศสในฟุตบอลโลกปี 1966 รวมถึงเหรียญรางวัลและเสื้อแข่งของบุคคลสำคัญของสโมสรอย่าง เอ็มลิน ฮิวจ์ส, เซอร์ เคนนี ดัลกลิช, แซมมี่ ลี และ สตีฟ นิโคล
กลุ่มเดียวกันนี้ยังเป็นเจ้าของเกสต์เฮาส์อีกสองแห่งที่อยู่ใกล้แอนฟิลด์ ได้แก่ บูต รูมส์ และ 288 เดอะ อาร์ก รวมทั้งเพิ่งซื้ออาคารที่อยู่ติดกับโรงแรม อาร์ก เพื่อเตรียมขยายพื้นที่ในช่วงซัมเมอร์หน้า
“เราดีใจอย่างมากที่ได้นำชิ้นส่วนประวัติศาสตร์อันเป็นสัญลักษณ์ของ ลิเวอร์พูล กลับมายังสถานที่ที่เหมาะสมใจกลางชุมชนแอนฟิลด์” วัตต์ส กล่าว
“เรามีงบประมาณที่กำหนดเอาไว้ และราคาสุดท้ายก็อยู่ภายในงบที่ตั้งไว้ เราเชื่ออย่างเต็มที่ว่าป้ายนี้ควรถูกนำออกมาให้แฟนบอลได้เห็น มากกว่าจะถูกเก็บเอาไว้ในคอลเลกชันส่วนตัว”
เตรียมเปิดตัวก่อนเกม ลิเวอร์พูล พบ แมนเชสเตอร์ ซิตี้
ขณะนี้กำลังมีการวางแผนจัดงานเปิดตัวป้ายอย่างเป็นทางการที่โรงแรม ก่อนเกมเหย้านัดถัดไปของ ลิเวอร์พูล ซึ่งจะพบกับ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ในวันที่ 11 ตุลาคม
งานดังกล่าวคาดว่าจะมีอดีตนักเตะของ ลิเวอร์พูล รวมถึงสมาชิกครอบครัวของ บิลล์ แชงคลีย์ เข้าร่วมด้วย
นั่นหมายความว่า ป้ายซึ่งเคยผ่านช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดยุคหนึ่งของสโมสร กำลังจะกลับมาอยู่ใกล้สนามที่มันเคยเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์อีกครั้ง
จุดเริ่มต้นของป้ายในปี 1972
ป้ายถูกนำออกมาประมูลโดย เอียน วิลสัน ลูกชายของ รอน วิลสัน ซึ่งเคยเล่นฟุตบอลระดับเยาวชนกับ ลิเวอร์พูล แต่เบื้องหลังของป้ายชิ้นนี้น่าสนใจยิ่งกว่าการประมูลหลายเท่า เพราะเรื่องราวเกี่ยวข้องทั้งกับ รอย อีแวนส์ อดีตผู้จัดการทีม ลิเวอร์พูล โรงแรมบนเกาะแมน และการค้นหาหลักฐานอย่างละเอียดเพื่อพิสูจน์ว่าป้ายนี้เป็นของแท้จริง
“มันมีไว้เพื่อเตือนนักเตะของเราว่าพวกเขากำลังเล่นเพื่อใคร และเตือนฝ่ายตรงข้ามว่าพวกเขากำลังจะต้องเจอกับใคร”
นี่คือแนวคิดของ แชงคลีย์ หลังจากป้ายถูกนำมาติดตั้งในอุโมงค์สนามแอนฟิลด์เมื่อปี 1972
เดิมทีเจ้าหน้าที่ดูแลสนามเป็นคนเสนอให้ใช้ข้อความว่า “ยินดีต้อนรับสู่แอนฟิลด์” แต่ แชงคลีย์ มองว่ามันเป็นมิตรเกินไป เขาต้องการข้อความที่ทำหน้าที่ข่มคู่แข่งมากกว่า จึงยืนยันให้เปลี่ยนข้อความเป็น “This Is Anfield”
จากนั้นมันก็กลายเป็นธรรมเนียม นักเตะ ลิเวอร์พูล จะยื่นมือไปแตะป้ายเพื่อเป็นสิริมงคลก่อนเดินออกไปลงสนามในแต่ละเกม
และดูเหมือนว่าพิธีกรรมนี้จะได้ผลไม่น้อย เพราะหลังจากนั้น ลิเวอร์พูล ได้เข้าสู่ยุคแห่งความสำเร็จทั้งในประเทศและในยุโรป
เมื่อบริเวณอุโมงค์ถูกปรับปรุงใหม่ในช่วงที่ บ็อบ เพสลีย์ คุมทีมในปี 1979 ป้ายเก่าที่เริ่มชำรุดจึงถูกถอดออกและแทนที่ด้วยป้ายรุ่นใหม่
จากอุโมงค์แอนฟิลด์ สู่โรงแรมบนเกาะแมน
รอย อีแวนส์ ซึ่งเข้ามาทำงานในทีมสตาฟฟ์โค้ชของ ลิเวอร์พูล ตั้งแต่ปี 1974 ได้ติดต่อ รอน วิลสัน ซึ่งเป็นเพื่อนของเขา และชวนครอบครัวของวิลสันเดินทางจากเกาะแมนมายังแอนฟิลด์ เพื่อชมเกมของทีมสำรอง
เนื่องจากอีแวนส์รู้ว่าครอบครัววิลสันเป็นเจ้าของโรงแรม รัตแลนด์ ในเมืองดักลาส เมืองหลวงของเกาะแมน เขาจึงมอบป้ายให้ครอบครัวนำกลับไปแขวนไว้บนผนังบริเวณบาร์ของโรงแรม
ป้ายดังกล่าวอยู่ที่นั่นตั้งแต่ปี 1979 จนถึงปี 2000 ก่อนถูกนำไปเก็บไว้ในโกดัง หลังโรงแรมถูกขายออกไป
รอน วิลสัน เสียชีวิตในช่วงปลายปี 2022 ส่วน เอียน ลูกชายของเขา นำป้ายออกมาแขวนไว้ในสำนักงานของตัวเองตั้งแต่ช่วงกลางทศวรรษ 2010 จนกระทั่งเกษียณในช่วงต้นปีนี้
เมื่อครอบครัวตัดสินใจขายป้ายเมื่อไม่กี่เดือนก่อนและติดต่อบริษัทประมูล บัดส์ เรื่องราวที่พวกเขาเล่าได้รับการสนับสนุนจากหลักฐานจำนวนมาก
หลักฐานภาพถ่ายพิสูจน์ความเป็นของแท้
คอนเวอร์รี ยอมรับว่า ตอนแรกเขาไม่ได้เชื่อเรื่องนี้อย่างเต็มร้อย
“ตอนแรกผมก็ต้องฟังหูไว้หูก่อนเมื่อได้รับอีเมลแบบนี้” เขากล่าว
“ถ้ามีคนบอกว่า ‘ผมมีป้าย This Is Anfield ของจริงรุ่นดั้งเดิม’ ปฏิกิริยาแรกของผมก็คือ ‘ครับ ได้เลย คุณมีจริงสินะ’ แต่ยิ่งเราตรวจสอบมากเท่าไร เราก็ยิ่งไม่สามารถหาข้อผิดพลาดได้ ทุกอย่างที่เอียนบอกกับผมถูกต้องทั้งหมด”
หลักฐานสำคัญคือความสัมพันธ์ระหว่าง รอย อีแวนส์ และ รอน วิลสัน ซึ่งเป็นที่รู้กันในสโมสรอยู่แล้ว รวมถึงภาพถ่ายจากช่วงทศวรรษ 1970
คอนเวอร์รี บอกว่า ไม่ใช่แค่รอยแตกตรงมุมขวาบนของป้ายที่เหมือนกัน แต่ทุกจุดของสีที่หลุดลอก และรอยตำหนิเล็ก ๆ บนพื้นผิวล้วนตรงกับภาพถ่ายเก่า
“นั่นหมายความว่าคนที่เข้าร่วมประมูลสามารถเสนอราคาได้ด้วยความมั่นใจเต็มร้อย ไม่มีพื้นที่สีเทาเลย”
จริง ๆ แล้วป้ายเดิมอยู่ถึงปี 1979
ปีเตอร์ เคนนี โจนส์ นักประวัติศาสตร์และนักเขียนเรื่องฟุตบอลเมอร์ซีย์ไซด์ บอกว่าการค้นคว้าก่อนการประมูลช่วยเปิดเผยรายละเอียดใหม่เกี่ยวกับช่วงเวลาที่ป้ายรุ่นดั้งเดิมถูกใช้งาน
“ก่อนหน้านี้เราเชื่อกันว่ามันอยู่ที่นั่นจนถึงปี 1974 ตอนที่ บ็อบ เพสลีย์ เข้ามารับตำแหน่ง” โจนส์กล่าว
“แต่เมื่อเราตรวจสอบภาพถ่ายของนักเตะใหม่ที่ถูกถ่ายในอุโมงค์ ปรากฏว่าป้ายไม่ได้ถูกเปลี่ยนจนถึงปี 1979 นั่นหมายความว่าป้ายแรกอยู่ที่นั่นในช่วงที่ ลิเวอร์พูล คว้าแชมป์ยูโรเปียน คัพ สองครั้งในปี 1977 และ 1978”
ดังนั้น ป้ายชิ้นนี้ไม่ได้ครอบคลุมเพียงช่วงท้ายยุคของ แชงคลีย์ เท่านั้น แต่ยังผ่านช่วงเริ่มต้นของยุค บ็อบ เพสลีย์ อีกด้วย
“มันเป็นน้ำใจที่ดีของ รอย อีแวนส์ ที่มอบมันให้ไป ตอนนั้นคงไม่มีใครคิดว่ามันจะมีมูลค่ามากขนาดนี้ ผมคิดว่ามันอาจขายได้ประมาณ 50,000 ปอนด์ในงานประมูล ผมตกใจมากที่ราคาขึ้นไปถึงสามเท่าของที่คิดไว้ แต่มันเป็นของที่มีความหมายจริง ๆ”
ลิเวอร์พูล เคยคิดจะซื้อกลับ แต่ราคาเกินกว่าที่สโมสรพร้อมจ่าย
ลิเวอร์พูล เคยพูดคุยถึงความเป็นไปได้ในการซื้อป้ายกลับคืนมาเพื่อจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ของสโมสรที่แอนฟิลด์ แต่สุดท้ายสโมสรไม่ได้พร้อมจ่ายเงินในระดับที่ราคาประมูลขยับขึ้นไปถึง
ผู้ที่ได้ป้ายไปครอบครองในที่สุดจึงกลายเป็นกลุ่มที่อยู่ใกล้กับชุมชนแอนฟิลด์ และพวกเขามีแผนจะนำป้ายออกมาจัดแสดงให้แฟนบอลได้เห็นอย่างเปิดเผย
โรงแรม อาร์ก ซึ่งมีภาพจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่ของ เคนนี ดัลกลิช อยู่ด้านข้างอาคาร ยังมีแผนใช้ป้ายชิ้นนี้ช่วยระดมทุนให้กับโรงพยาบาลเด็ก อัลเดอร์ เฮย์ ด้วยการเปิดรับบริจาคจากแฟนบอลที่เดินทางมาถ่ายรูปกับป้าย
“เราพยายามทำให้พื้นที่ทั้งหมดกลับมามีชีวิตชีวามากขึ้น” วัตต์ส กล่าว
“ตอนนี้ป้ายถูกเก็บอยู่ในสถานที่ที่ปลอดภัยด้วยเหตุผลด้านการประกันภัย เพราะมูลค่าของมันสูงมาก ขณะเดียวกันเรากำลังจัดหาและติดตั้งตู้จัดแสดงที่มีความปลอดภัยเหมาะสม แต่ในเร็ว ๆ นี้มันจะถูกนำมาไว้ในบาร์ของ อาร์ก เพื่อให้ทุกคนได้ชื่นชม”
หนึ่งในงานประมูลที่สำคัญที่สุดในชีวิต
สำหรับ คอนเวอร์รี การขายป้ายชิ้นนี้ถือเป็นหนึ่งในงานประมูลที่แตกต่างจากทุกงานที่เขาเคยทำมาตลอดเกือบ 40 ปี
“ในฐานะนักประมูล นี่เป็นหนึ่งในสิ่งที่คุณหวังว่าสักวันจะได้เจอ” เขากล่าว
“เมื่อมองจากความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ความเป็นของแท้ เรื่องราวความโรแมนติกของมัน รวมถึงความนิยมของสโมสรทั่วโลก ทุกอย่างลงตัวทั้งหมด”
“ไม่มีอะไรที่นำมาเปรียบเทียบได้จริง ๆ เพราะเมื่อคุณคิดถึง ลิเวอร์พูล คุณก็คิดถึง ‘This Is Anfield’”
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มีการผลิตป้ายขึ้นมาใหม่อีก 3 รุ่น แต่สำหรับป้ายดั้งเดิมแล้ว คุณค่าของมันย่อมแตกต่างออกไป
“มีป้ายอีกสามรุ่นถูกผลิตขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่ป้ายแรกจะเป็นป้ายที่มีมูลค่ามากที่สุดเสมอ”
จากป้ายที่เคยถูกใช้เพื่อเตือนนักเตะ ลิเวอร์พูล ว่าพวกเขากำลังเล่นเพื่อใคร และเตือนคู่แข่งว่ากำลังจะเจอกับอะไร วันนี้ “This Is Anfield” รุ่นดั้งเดิม กำลังกลับมาอยู่ในพื้นที่ใกล้สนามอีกครั้ง
ครั้งหนึ่งมันเคยเป็นเพียงแผ่นป้ายบนผนังในอุโมงค์ แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันกลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ที่คนทั่วโลกรู้จักมากที่สุดของ ลิเวอร์พูล และตอนนี้มันไม่ได้กลับบ้านเพียงในความหมายของสถานที่เท่านั้น แต่กำลังกลับไปอยู่ในชุมชนที่เรื่องราวของมันเริ่มต้นขึ้นด้วย
