BK8

แทงบอล

ถึงตอนนี้ ทุกคนคงรู้เรื่องราวกันดีแล้วว่า อาร์เซนอล คว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกครั้งแรกในรอบ 22 ปีได้อย่างไร

ความสำเร็จครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากเกมรุกที่ดุดันและไหลลื่นเป็นพิเศษ แต่เป็นผลจากเกมรับที่ยอดเยี่ยม ขุมกำลังที่แข็งแกร่งและมีตัวเลือกมากที่สุดในลีก รวมถึงความสามารถในการเอาชนะรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฟุตบอลได้ดีกว่าทีมอื่น

ไม่มีส่วนไหนสะท้อนให้เห็นเรื่องนี้ได้ชัดเจนไปกว่าลูกตั้งเตะอีกแล้ว

ในฤดูกาล 2025-26 อาร์เซนอลใช้ลูกเตะมุมสร้างความเสียหายให้คู่แข่งอย่างรุนแรง พวกเขาทำลายสถิติ ยิงประตูจากลูกเตะมุมได้มากที่สุดภายในพรีเมียร์ลีกหนึ่งฤดูกาล ด้วยจำนวน 19 ประตู และสัดส่วนประตูจากลูกเตะมุมที่คิดเป็น 26.8% ของประตูทั้งหมด ก็สูงกว่าสโมสรแชมป์พรีเมียร์ลีกทีมอื่นอย่างชัดเจน

แม้ฤดูกาลนี้ผู้ตัดสินจะจับตาการดึง การจับคู่ต่อสู้ และการขัดขวางในจังหวะลูกเตะมุมมากขึ้น แต่ทุกคนก็ยังคาดหวังว่าอาร์เซนอลจะใช้จุดแข็งด้านลูกตั้งเตะต่อไป แล้วทำไมพวกเขาถึงจะไม่ทำเช่นนั้นล่ะ?

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับแตกต่างออกไป พรีเมียร์ลีกผ่านไปแล้วเจ็ดนัดในฤดูกาลใหม่ แต่อาร์เซนอลยังยิงประตูจากลูกเตะมุมไม่ได้แม้แต่ลูกเดียว ที่จริงแล้ว หากนับทุกรายการ พวกเขายังทำประตูจากลูกตั้งเตะที่ไม่ใช่จุดโทษไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

เมื่อถึงช่วงเดียวกันของฤดูกาลที่แล้ว อาร์เซนอลยิงประตูจากลูกเตะมุมในพรีเมียร์ลีกไปแล้วถึงหกลูก

แล้วเกิดอะไรขึ้น? ทีมที่เคยถูกเรียกว่า “เซตพีซ เอฟซี” จู่ ๆ ก็เล่นลูกตั้งเตะได้ไม่ดีแล้วหรือ? หรือมีคำอธิบายอื่นอยู่เบื้องหลัง?

ลูกเตะมุมของอาร์เซนอลอันตรายน้อยลงจริงหรือไม่?

ก่อนอื่น เราต้องตรวจสอบข้อสันนิษฐานนี้ให้ชัดเจนเสียก่อน เนื่องจากฤดูกาลเพิ่งผ่านไปเพียงเจ็ดนัด จำนวนประตูเพียงอย่างเดียวอาจยังไม่สามารถบอกได้ทั้งหมดว่าลูกเตะมุมของอาร์เซนอลมีประสิทธิภาพมากน้อยแค่ไหน

หากต้องการทำความเข้าใจให้ลึกขึ้น เราสามารถหันไปดูตัวเลขที่คุ้นเคยอย่าง ประตูที่คาดหวัง หรือ xG

ฤดูกาลที่แล้ว อาร์เซนอลเป็นทีมที่สร้างค่า xG จากลูกเตะมุมรวมได้มากที่สุดในพรีเมียร์ลีก โดยมีตัวเลขอยู่ที่ 13.8 คิดเป็นค่าเฉลี่ย 0.36 xG ต่อเกม หรือ 0.064 xG ต่อลูกเตะมุม

อธิบายให้ง่ายขึ้นก็คือ ทุกครั้งที่อาร์เซนอลได้เตะมุม พวกเขามีโอกาสประมาณ 6.4% ที่จังหวะนั้นจะนำไปสู่การทำประตู ซึ่งเป็นตัวเลขดีที่สุดเป็นอันดับสองของลีก ขณะที่ผลงานจริงของอาร์เซนอลยังดีกว่าค่าคาดหวังเล็กน้อย โดยพวกเขาทำประตูได้จากลูกเตะมุม 8.8% ของทั้งหมด ซึ่งเป็นอัตราสูงที่สุดในบรรดาทุกทีม

แต่ในฤดูกาลนี้ สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว

ตอนนี้อาร์เซนอลสร้างค่า xG จากลูกเตะมุมได้เพียง 0.22 ต่อเกม และมีค่าเฉลี่ย 0.047 xG ต่อลูกเตะมุม พวกเขาร่วงจากอันดับสองของทีมที่มีลูกเตะมุมอันตรายที่สุด มาอยู่ที่อันดับเก้า

การลดลงจาก 0.064 เหลือ 0.047 อาจฟังดูไม่มากนัก แต่ในความเป็นจริง นั่นหมายถึงคุณภาพเฉลี่ยของโอกาสทำประตูที่สร้างได้จากลูกเตะมุมลดลงถึง 26.6%

ไม่ใช่แค่คุณภาพของโอกาสเท่านั้นที่ลดลง อาร์เซนอลยังสร้างโอกาสยิงจากลูกเตะมุมได้น้อยลงด้วย จากฤดูกาลที่แล้วซึ่งมีค่าเฉลี่ย 2.8 ครั้งต่อเกม เป็นอันดับสองของลีก ลดลงเหลือ 2.1 ครั้งต่อเกมในฤดูกาลนี้ ซึ่งอยู่ในอันดับเก้า

ก่อนจะพยายามหาคำตอบว่าเพราะอะไร ต้องย้ำด้วยว่าอาร์เซนอลยังสร้างค่า xG จากลูกเตะมุมได้ 1.55 ในฤดูกาลนี้ ซึ่งสูงเป็นอันดับเจ็ดของพรีเมียร์ลีก ตัวเลขดังกล่าวชี้ว่าพวกเขาควรคาดหวังว่าจะทำประตูได้อย่างน้อยหนึ่งลูก

ที่จริงแล้ว มีเพียงลิเวอร์พูลทีมเดียวเท่านั้นที่ทำผลงานต่ำกว่าค่า xG จากลูกเตะมุมของตัวเองมากกว่าอาร์เซนอล โดยลิเวอร์พูลมีส่วนต่างอยู่ที่ -2.05 ขณะที่อาร์เซนอลอยู่ที่ -1.55

อาร์เซนอลเปลี่ยนรูปแบบการเล่นลูกเตะมุมหรือไม่?

แล้วอะไรทำให้ประสิทธิภาพลดลง? อาร์เซนอลเปลี่ยนแนวทางการเล่นหรือเปล่า?

หากมองในภาพรวม คำตอบคือไม่

ในฤดูกาล 2025-26 อาร์เซนอลเปิดบอลเข้าเขตโทษจากลูกเตะมุม 86.6% ของทั้งหมด และเลือกเล่นสั้น 13.0% ส่วนในฤดูกาลนี้ สัดส่วนแทบไม่เปลี่ยนแปลง พวกเขายังคงเปิดบอลเข้าเขตโทษจากลูกเตะมุม 84.9% และเล่นสั้นในอีก 15.1% ที่เหลือ

เมื่อเลือกเปิดบอล พวกเขาก็ยังยึดแนวทางที่คุ้นเคยและผ่านการพิสูจน์มาแล้ว อาร์เซนอลเป็นทีมที่นิยมใช้ลูกเตะมุมแบบเปิดบอลโค้งเข้าหาประตู หรืออินสวิงเกอร์ มากที่สุดทีมหนึ่งในพรีเมียร์ลีกมานานแล้ว ฤดูกาลที่แล้ว ลูกเตะมุมที่พวกเขาเปิดเข้าเขตโทษถึง 96.3% เป็นลูกอินสวิงเกอร์

แล้วฤดูกาลนี้ล่ะ? ตัวเลขเพิ่มขึ้นเป็น 100%

นั่นหมายความว่าอาร์เซนอลกำลังยิ่งยึดมั่นกับแนวทางที่เคยสร้างความสำเร็จให้พวกเขา ดังนั้น หากกลยุทธ์ไม่ได้เปลี่ยน ปัญหาอาจอยู่ที่วิธีนำกลยุทธ์นั้นไปใช้ในสนาม

นักเตะอาร์เซนอลสัมผัสบอลแรกจากลูกเตะมุมได้บ่อยขึ้น ไม่ใช่น้อยลง

ปัญหาเกิดจากคนเปิดบอลทำได้ไม่ดีจนส่งบอลไปไม่ถึงเป้าหมายหรือไม่? นี่อาจเป็นเหตุผลที่ทำให้ลูกเตะมุมอันตรายน้อยลงหรือเปล่า?

น่าแปลกที่ตัวเลขกลับบอกตรงกันข้าม

ฤดูกาลที่แล้ว นักเตะอาร์เซนอลเป็นฝ่ายสัมผัสบอลแรกจากลูกเตะมุมที่เปิดเข้าเขตโทษได้ 28.3% ของทั้งหมด ซึ่งถือเป็นอัตราความสำเร็จระดับปานกลาง และอยู่ในอันดับ 12 ของพรีเมียร์ลีก

แต่ฤดูกาลนี้ตัวเลขเพิ่มขึ้นเป็น 42.9% สูงเป็นอันดับสองของลีก อาร์เซนอลเข้าถึงบอลจากลูกเตะมุมได้บ่อยกว่าในฤดูกาลที่แล้วอย่างเห็นได้ชัด

เรื่องนี้ชี้ว่าปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่การเข้าถึงบอลแรกจากลูกเปิด แต่อยู่ที่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนักเตะสัมผัสบอลได้ต่างหาก

ประเด็นนี้นำไปสู่ความเปลี่ยนแปลงที่อาจมีความสำคัญสองด้าน ได้แก่ ใครเป็นคนสัมผัสบอลแรก และพวกเขาสัมผัสบอลในบริเวณใดของเขตโทษ

นักเตะที่เข้าถึงบอลจากลูกเตะมุมเปลี่ยนไป

ความแตกต่างสำคัญอย่างหนึ่งระหว่างฤดูกาลนี้กับฤดูกาลที่แล้ว คือผู้เล่นที่พร้อมเข้าโจมตีลูกเปิดของอาร์เซนอล

วิลเลียม ซาลิบา และ เยอร์เรียน ทิมเบอร์ ต่างพลาดลงสนามไปเป็นเวลานานในฤดูกาลนี้ โดยเฉพาะทิมเบอร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเกมลูกตั้งเตะที่สำคัญแต่ไม่ค่อยได้รับการพูดถึงมากนักในฤดูกาลก่อน

กองหลังชาวดัตช์ทำประตูจากลูกเตะมุมได้สองลูกในฤดูกาล 2025-26 มากกว่านักเตะอาร์เซนอลคนอื่น ๆ เขายังเป็นคนสัมผัสบอลแรกด้วยศีรษะจากลูกเตะมุมถึงเจ็ดครั้ง มากเป็นอันดับสองของทีม รองจาก กาเบรียล มากัลเญส ซึ่งทำได้ 10 ครั้ง

เมื่อทิมเบอร์ไม่ได้ลงสนามเป็นส่วนใหญ่ของฤดูกาลนี้ การกระจายตัวของนักเตะที่เข้าถึงบอลแรกจึงเปลี่ยนไป

ไค ฮาแวร์ตซ์ เป็นนักเตะอาร์เซนอลที่สัมผัสบอลแรกจากลูกเตะมุมในเกมรุกได้มากที่สุด โดยทำไปสี่ครั้ง ส่วนกาเบรียล ซึ่งมักเป็นผู้เล่นที่กล้องโทรทัศน์จับภาพก่อนการเปิดลูกเตะมุมอยู่เสมอ ทำได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่สามารถสร้างผลลัพธ์ได้ดีเท่าฤดูกาลก่อน

เอซรี คอนซา ไม่ใช่กองหลังที่ขึ้นชื่อเรื่องความอันตรายจากลูกเตะมุม เขาทำประตูด้วยศีรษะในพรีเมียร์ลีกได้เพียงสองครั้ง และนับตั้งแต่ประเดิมสนามในรายการนี้ มีกองหลัง 238 คนที่ทำประตูด้วยศีรษะได้มากกว่าเขา

คอนซาเคยทำประตูจากลูกเตะมุมให้ทีมชาติอังกฤษในเกมชิงอันดับสามของฟุตบอลโลกช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมา แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นประจำในผลงานของเขา

ส่วน เบน ไวต์ ซึ่งเข้ามาแทนที่ทิมเบอร์ ยังไม่ได้ใช้ศีรษะสัมผัสบอลจากลูกเตะมุมเลยแม้แต่ครั้งเดียว อย่างไรก็ตาม ต้องให้ความเป็นธรรมกับเขาด้วย เพราะบทบาทของไวต์มักเป็นการขัดขวางหรือบังทางผู้เล่นฝ่ายรับเสียมากกว่า

อีกปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพของลูกเตะมุมคือ ตำแหน่งในเขตโทษที่นักเตะอาร์เซนอลเข้าไปสัมผัสบอล

ลูกเตะมุมของอาร์เซนอลกำลังตกไปยังพื้นที่ที่แตกต่างจากเดิม

แม้แนวทางโดยรวมในการเล่นลูกเตะมุมของอาร์เซนอลจะยังเหมือนเดิม แต่ตำแหน่งที่ลูกเปิดไปตกกลับมีความแตกต่างเล็กน้อย

ฤดูกาลที่แล้ว อาร์เซนอลโจมตีพื้นที่ตรงกลางของกรอบหกหลาได้อย่างมีประสิทธิภาพเป็นพิเศษ พวกเขาใช้ลูกเปิดโค้งเข้าหาประตูเพื่อสร้างความโกลาหลบริเวณหน้าปากประตูและทำให้ผู้รักษาประตูฝ่ายตรงข้ามถูกรบกวนจากผู้เล่นจำนวนมาก

แต่ฤดูกาลนี้สัดส่วนการเปิดบอลเข้าสู่พื้นที่ดังกล่าวลดลง ขณะที่ลูกเปิดไปยังบริเวณเสาแรกกลับเพิ่มมากขึ้น

แผนภาพด้านล่างเปรียบเทียบตำแหน่งที่ลูกเตะมุมของอาร์เซนอลตกลงไปในฤดูกาลที่แล้วกับฤดูกาลนี้ สัดส่วนของลูกเตะมุมที่ไปถึงพื้นที่อันตรายตรงกลางกรอบหกหลาลดลง 7.7 จุดเปอร์เซ็นต์ ขณะที่สัดส่วนที่ไปถึงบริเวณเสาแรกเพิ่มขึ้น 7.8 จุดเปอร์เซ็นต์

ในบางจังหวะ ความแตกต่างนี้ดูเหมือนจะเกิดจากการเปิดบอลเอง ลูกเตะมุมของอาร์เซนอลมักเปิดด้วยความเร็วและวิถีบอลค่อนข้างต่ำ ทำให้การเปิดบอลคลาดเคลื่อนเพียงเล็กน้อยก็อาจทำให้บอลพุ่งไปโดนผู้เล่นคนแรกที่ยืนอยู่บริเวณเสาแรกได้

แต่ในอีกหลายจังหวะ การเปิดบอลไปยังเสาแรกก็ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่อาร์เซนอลตั้งใจทำ

อาร์เซนอลดูเหมือนจะใช้รูปแบบการเล่นมากขึ้น โดยส่งนักเตะวิ่งพุ่งเข้าหาเสาแรกเพื่อพยายามสะกิดบอลเปลี่ยนทาง มีตัวอย่างอยู่สี่จังหวะด้านล่าง ซึ่งสองจังหวะเกิดขึ้นในเกมเดียวกับน็อตติงแฮม ฟอเรสต์

เมื่อทำได้สำเร็จ การสะกิดบอลที่มีทิศทางเหมาะสมสามารถเปลี่ยนทางลูกเปิดไปยังพื้นที่อันตรายได้ ก่อนที่แนวรับจะมีเวลาตั้งตัว แต่รูปแบบนี้ก็มีความไม่แน่นอนมากขึ้นเช่นกัน เพราะอาร์เซนอลต้องหวังให้เกิดการสัมผัสบอลสองจังหวะ ทั้งการสะกิดบอลครั้งแรกและการยิงครั้งถัดไป แทนที่จะอาศัยการสัมผัสบอลเพียงครั้งเดียวเพื่อสร้างประตู

เมื่อผู้ตัดสินพรีเมียร์ลีกได้รับคำแนะนำให้เข้มงวดกับการขัดขวางและการดึงรั้งมากขึ้น รูปแบบดังกล่าวอาจเป็นความพยายามที่จะสร้างความโกลาหลในกรอบหกหลาแบบที่อาร์เซนอลคุ้นเคย แต่เปลี่ยนวิธีการเข้าทำเพียงเล็กน้อย

กฎการตัดสินใหม่ทำให้ลูกเตะมุมมีประสิทธิภาพลดลงหรือไม่?

ฤดูกาลนี้ ผู้ตัดสินพรีเมียร์ลีกได้รับคำสั่งให้จับตาการดึงเสื้อ การกอดรัด และการขัดขวางคู่แข่งในจังหวะลูกเตะมุมมากขึ้น โดยมีเป้าหมายเพื่อป้องกันไม่ให้นักเตะได้เปรียบอย่างไม่เป็นธรรมจากการขัดขวางฝ่ายตรงข้าม

ผู้ตัดสินนำแนวทางดังกล่าวมาใช้ค่อนข้างจริงจัง สัดส่วนของลูกเตะมุมที่ส่งผลให้ทีมรับได้ฟรีคิกเพิ่มขึ้นเป็น 4.0% ซึ่งสูงที่สุดในรอบเจ็ดฤดูกาลที่ผ่านมา

ในภาพรวม ลูกเตะมุมยังสร้างผลผลิตได้น้อยลงอย่างชัดเจนเมื่อเทียบกับฤดูกาลก่อน จนถึงตอนนี้ ลูกเตะมุมทำให้เกิดเพียง 20 ประตูจากประตูทั้งหมด 203 ลูกในพรีเมียร์ลีกฤดูกาลนี้ คิดเป็น 9.8%

ขณะที่ฤดูกาลที่แล้วมีประตูจากลูกเตะมุม 188 ลูก จากประตูรวม 1,045 ลูก หรือคิดเป็น 18.0%

กล่าวอีกอย่างคือ สัดส่วนประตูในพรีเมียร์ลีกที่มาจากลูกเตะมุมลดลงเกือบครึ่งหนึ่ง

กฎใหม่อาจไม่ใช่คำอธิบายทั้งหมดของการลดลงครั้งนี้ แต่ก็มีความเป็นไปได้ว่าจะส่งผลกระทบอยู่ไม่น้อย

สำหรับอาร์เซนอลเอง พวกเขาถูกจับฟาวล์เกมรุกจากลูกเตะมุมเพียงครั้งเดียวในฤดูกาลนี้ มีถึงเจ็ดทีมที่ถูกเป่าฟาวล์ในลักษณะดังกล่าวมากกว่าอาร์เซนอล

แต่การที่อาร์เซนอลถูกลงโทษน้อย ไม่ได้หมายความว่าแนวทางใหม่ของผู้ตัดสินไม่ส่งผลต่อพวกเขา ตัวเลขสามารถบอกได้ว่าทีมถูกจับฟาวล์บ่อยเพียงใด แต่ไม่สามารถแสดงให้เห็นถึงการกระทำที่ผู้เล่นเลือกจะไม่ทำได้

เมื่อพิจารณาจากภาพการแข่งขัน ดูเหมือนว่าการเบียดเข้าไปรุมกดดันผู้รักษาประตูอย่างดุดัน ซึ่งเคยเป็นภาพจำของลูกตั้งเตะอาร์เซนอล ได้ลดลงไปอย่างเห็นได้ชัด

บางทีอาร์เซนอลอาจไม่จำเป็นต้องพึ่งลูกเตะมุมมากเหมือนเดิมแล้ว

ทั้งหมดนี้ไม่ได้หมายความว่าเป็นเรื่องเลวร้ายเสมอไป เพราะอาร์เซนอลไม่ได้ประสบปัญหาด้านผลการแข่งขันอย่างชัดเจน แม้จะยังทำประตูจากลูกตั้งเตะไม่ได้เลยก็ตาม

พวกเขาชนะทุกนัดในพรีเมียร์ลีกฤดูกาลนี้ ยกเว้นเพียงเกมเดียว ตามหลังจ่าฝูงอยู่เพียงสามคะแนน และยังคงเป็นทีมเต็งที่จะป้องกันแชมป์ได้สำเร็จ

แม้ความอันตรายจากลูกเตะมุมจะลดลง แต่เกมรุกจากโอเพนเพลย์กลับพัฒนาขึ้น

ฤดูกาลที่แล้ว อาร์เซนอลสร้างค่า xG จากโอเพนเพลย์ได้เฉลี่ย 1.06 ต่อเกม แต่ฤดูกาลนี้ตัวเลขเพิ่มขึ้นเป็น 1.24 หรือเพิ่มขึ้นประมาณ 17% ซึ่งบ่งชี้ว่าพวกเขากำลังสร้างโอกาสที่มีคุณภาพจากการเล่นปกติได้ดีกว่าในฤดูกาลที่คว้าแชมป์

นอกจากนี้ ยังมีความรู้สึกว่าอาร์เซนอลไม่ได้ให้ความสำคัญกับการใช้ลูกตั้งเตะเพื่อเจาะแนวรับคู่แข่งมากเท่าเดิม

พวกเขายังคงเปิดบอลเข้ากรอบเขตโทษจากลูกเตะมุมเหมือนเดิม แต่สิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างชัดเจนคือการทุ่มบอลไกลเข้าเขตโทษคู่แข่ง

ฤดูกาลที่แล้ว อาร์เซนอลทุ่มบอลไกลเข้าไปในเขตโทษคู่แข่งเฉลี่ย 1.5 ครั้งต่อเกม นี่เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของความพยายามเปลี่ยนการเริ่มเล่นใหม่แทบทุกจังหวะให้กลายเป็นโอกาสโจมตี

แต่ในฤดูกาลนี้ พวกเขาทุ่มบอลไกลเข้าเขตโทษคู่แข่งเพียงสองครั้งจากเจ็ดเกมลีกแรกเท่านั้น

นั่นเป็นการลดลงอย่างมาก และอาจเป็นอีกสัญญาณหนึ่งว่าอาร์เซนอลกำลังให้ความสำคัญกับการสร้างโอกาสจากสถานการณ์ลูกตายลดน้อยลง

อาร์เซนอล ควรกังวลหรือไม่?

แน่นอนว่าอาร์เซนอลมีความอันตรายจากลูกเตะมุมลดลงในฤดูกาลนี้ แต่การที่พวกเขายังทำประตูจากลูกเตะมุมไม่ได้เลยนั้น อาจทำให้ภาพรวมดูแย่กว่าความเป็นจริงเล็กน้อย เพราะพวกเขายังสร้างโอกาสได้มากพอที่จะคาดหวังว่าจะทำประตูได้อย่างน้อยหนึ่งลูก

สิ่งสำคัญอีกอย่างคือ การลดลงของประตูจากลูกเตะมุมไม่ได้เกิดขึ้นกับอาร์เซนอลเพียงทีมเดียว แต่เป็นแนวโน้มในวงกว้างของพรีเมียร์ลีก

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น เกมรุกจากโอเพนเพลย์ของพวกเขากำลังมีความอันตรายมากขึ้น และทีมยังทำผลงานได้ดีพอที่จะรักษาสถานะการเป็นทีมเต็งแชมป์เอาไว้

สำหรับทีมที่ถูกวิจารณ์มาตลอดช่วงใหญ่ของฤดูกาลที่แล้วว่าพึ่งพาลูกเตะมุมมากจนเกินไป การแลกเปลี่ยนจากจุดแข็งเดิมไปสู่การมีเกมรุกจากโอเพนเพลย์ที่ดีขึ้น ก็ไม่ได้เป็นผลเสียร้ายแรงอะไรนัก

เมื่อพิจารณาจากตัวเลขพื้นฐานแล้ว คงน่าแปลกใจไม่น้อยหากอาร์เซนอลยังคงยิงประตูจากลูกเตะมุมไม่ได้อีกเป็นเวลานาน

หากพวกเขาค้นพบความอันตรายจากลูกตั้งเตะของฤดูกาลที่แล้วผ่านรูปแบบใหม่ ๆ ได้อีกครั้ง พร้อมกับรักษาความแข็งแกร่งของเกมรุกจากโอเพนเพลย์เอาไว้ ทีมอื่น ๆ ในพรีเมียร์ลีกก็อาจต้องเผชิญกับปัญหาที่ใหญ่กว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ