อาร์เตา คุมยากที่สุด! อดีตผู้ตัดสินพรีเมียร์ลีกเผยเบื้องหลังการทำงาน พร้อมสนามที่กดดันที่สุด

BK8

แทงบอล

มิเกล อาร์เตา เป็นผู้จัดการทีมที่รับมือยากที่สุดบนเส้นข้างสนาม ขณะที่กูดิสัน พาร์ก คือสนามที่สร้างบรรยากาศเป็นศัตรูกับผู้ตัดสินมากที่สุด นี่คือคำตอบส่วนหนึ่งจากประสบการณ์ตรงของ เกรแฮม สกอตต์ อดีตผู้ตัดสินพรีเมียร์ลีก

ในรายการพอดแคสต์ล่าสุดของ The Athletic FC สกอตต์ได้มาร่วมพูดคุยกับ เอ็มมา เพตัน, แดน คิลแพทริก และทิม สเปียร์ส เพื่อเปิดเผยเรื่องราวเบื้องหลังชีวิตของผู้ตัดสินระดับสูงสุดในวงการฟุตบอลอังกฤษ

ตั้งแต่ผู้จัดการทีมคนไหนที่รับมือยากที่สุดในระหว่างการแข่งขัน สนามฟุตบอลแห่งใดที่สร้างความกดดันให้กรรมการมากเป็นพิเศษ ความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดที่เขาเคยก่อขึ้น ไปจนถึงเรื่องราวของนกหวีดที่ใช้มาตลอดอาชีพหลังจากประกาศเลิกทำหน้าที่ผู้ตัดสิน

นี่คือบางส่วนจากคำตอบของเขา

ใครคือผู้จัดการทีมที่รับมือยากที่สุดบนเส้นข้างสนาม?

เอ็มมา เพตัน: คำถามแรก ผู้จัดการทีมคนไหนที่คุณรู้สึกว่ารับมือด้วยยากที่สุดระหว่างเกมการแข่งขัน?

เกรแฮม สกอตต์: ถ้าจะตอบแบบกำปั้นทุบดิน ก็คงต้องบอกว่าผู้จัดการทีมทุกคนจะรับมือยากเวลาที่ทีมของตัวเองกำลังเป็นฝ่ายแพ้ แต่ถ้าจะตอบตามความจริง ผมเกรงว่าคำตอบคงเป็นคนที่หลายคนเดาได้จากภาพด้านบน นั่นคือ (มิเกล) อาร์เตา เขาเป็นคนที่ทำให้การทำงานของเราหนักที่สุด

เขาพยายามผลักดันขอบเขตของทุกอย่างอยู่ตลอดเวลา ผมไม่ได้มีปัญหากับเรื่องนั้นในหลาย ๆ แง่มุม เพราะเขากำลังพยายามสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันให้กับทีมของตัวเอง ซึ่งเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ นั่นเป็นส่วนหนึ่งของหน้าที่เขา และแน่นอนว่าเขามีสิทธิ์ทำเช่นนั้น ส่วนหน้าที่ของเราคือการจัดการให้เหมาะสม แต่เขาก็ทำให้ชีวิตของผู้ตัดสินยากขึ้นมากจริง ๆ

เขาออกมานอกเขตเทคนิค (Technical Area) อยู่ตลอด ผมเพิ่งเห็นเขาในเกมที่อาร์เซนอลพบเอฟเวอร์ตันเมื่อไม่นานมานี้ ทุกครั้งที่เอฟเวอร์ตันครองบอลอยู่บริเวณใกล้เส้นข้างสนามฝั่งที่เขายืน เขาจะทำท่าราวกับกำลังร่วมเพรสซิ่งไปกับนักเตะด้วย ปลายเท้าของเขาแทบจะเหยียบอยู่บนเส้นข้างสนามแล้ว

สำหรับผู้ตัดสินที่สี่ นั่นคือฝันร้ายเลย เพราะถ้าคุณก้าวเข้าไปจัดการอะไรสักอย่าง คุณก็จะถูกมองว่าเป็นคนจู้จี้ จุกจิก หรือทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เขาได้รับการปล่อยผ่านมากเกินไปจริง ๆ เจ้าหน้าที่ควรเข้มงวดกับเรื่องนี้มากกว่านี้ และผมเองก็เป็นหนึ่งในคนที่ปล่อยให้เขาทำแบบนั้น ผมจะไม่ปฏิเสธเรื่องนี้ แต่เขาเป็นคนที่รับมือยากมาก ยากจริง ๆ และเป็นแบบนั้นอยู่ตลอดเวลา ต่างจากผู้จัดการทีมคนอื่นที่อาจทำให้การทำงานของเราลำบากเป็นบางช่วงเท่านั้น

แต่อย่าเข้าใจว่าผู้จัดการทีมคนอื่น ๆ จะเป็นสุภาพบุรุษกันหมดเมื่อเทียบกับเขา บางคนควบคุมตัวเองได้ดีมาก เกรแฮม พอตเตอร์ เป็นตัวอย่างที่ชัดเจน เขาแทบไม่เข้ามายุ่งกับคุณเลย สงบและเงียบมาก ๆ แต่ในบางครั้งเขาก็ถูกวิจารณ์ว่าไม่แสดงให้เห็นว่าตัวเองใส่ใจมากพอเหมือนกัน สุดท้ายแล้วผมคิดว่าผู้จัดการทีมคงไม่มีทางทำให้ทุกคนพอใจได้อยู่ดี

เบื้องหลังการล็อบบี้ผู้ตัดสินของเหล่าผู้จัดการทีม

แดน คิลแพทริก: เกรแฮม สิ่งที่เราเห็นผ่านกล้องคือปฏิสัมพันธ์ระหว่างคุณกับผู้จัดการทีมข้างสนาม แต่ในความเป็นจริง คุณถูกผู้จัดการทีมพยายามล็อบบี้หรือโน้มน้าวเบื้องหลังมากแค่ไหน เช่น ก่อนหรือหลังการแข่งขัน?

สกอตต์: เรื่องนี้มีหลายรูปแบบ ตามขั้นตอนอย่างเป็นทางการแล้ว ผู้จัดการทีมควรเข้ามาพบผู้ตัดสินพร้อมกับใบรายชื่อผู้เล่น กฎของพรีเมียร์ลีกระบุไว้ว่าผู้จัดการทีมต้องเป็นคนมาพบ แต่ก็สามารถส่งคนอื่นมาแทนได้หากต้องการ

แน่นอนว่าส่วนใหญ่เลือกส่งคนอื่นมาแทน แต่ (อดีตผู้จัดการทีมลิเวอร์พูล) เจอร์เกน คล็อปป์ เป็นคนหนึ่งที่มาพบผู้ตัดสินด้วยตัวเองเสมอ และทุกครั้งที่เขามา เขาจะสบตากับผู้ตัดสินโดยตรง โดยเฉพาะในครั้งแรกที่คุณต้องพบกับเขา คุณจะรู้สึกได้ทันทีว่ากำลังถูกประเมินอยู่

เขาทำเรื่องนี้ด้วยเสน่ห์เฉพาะตัว มีประกายในดวงตา เขายิ้ม สุภาพ และในขณะเดียวกันก็ไม่ได้ฟังสิ่งที่คุณพูดเลย มันไม่ได้เป็นการข่มขู่ในแบบที่ทำให้รู้สึกกลัว แต่การที่เขาอยู่ในห้องนั้นสร้างบรรยากาศบางอย่างขึ้นมาได้อย่างชัดเจน

ผมชอบบรรยากาศแบบนั้น และอยากให้ผู้จัดการทีมเข้ามาพบผู้ตัดสินด้วยตัวเอง เพราะผมก็อยากใช้โอกาสนั้นสบตาพวกเขาและบอกให้รู้เช่นกันว่า “ฟังนะ ผมเองก็มาทำหน้าที่ของผมเหมือนกัน”

จากนั้นในช่วงพักครึ่ง ผู้จัดการทีมบางคนจะมายืนรออยู่ในอุโมงค์ และมักจะบอกคุณว่าคุณพลาดจังหวะที่เห็นได้ชัดเจนมาก ๆ ไปแล้ว พร้อมกับพูดทำนองว่าคุณจะต้องอับอายแน่เมื่อกลับไปดูภาพเหตุการณ์

แต่เราได้ยินเรื่องแบบนี้มาหมดแล้ว พวกเขาแค่พยายามเข้ามามีอิทธิพลต่อความคิดของคุณ ผู้จัดการทีมทำแบบนี้กันเยอะมาก จนสุดท้ายมันกลายเป็นเรื่องที่เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาไปแล้ว

ชีวิตเปลี่ยนไปอย่างไร เมื่อได้เป็นผู้ตัดสินพรีเมียร์ลีก?

เพตัน: หนึ่งในเรื่องที่เราตั้งใจจะพูดถึงในตอนนี้คือชีวิตของผู้ตัดสินจริง ๆ เป็นอย่างไรบ้าง ชีวิตของคุณเปลี่ยนไปไหมเมื่อได้ขึ้นมาเป็นผู้ตัดสินพรีเมียร์ลีก? มีคนเดินเข้ามาหาคุณบนถนนเพื่อขอถ่ายเซลฟี่ด้วยหรือเปล่า?

สกอตต์: ไม่เลยครับ โชคดีมากที่ไม่มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น

ชีวิตเปลี่ยนไปตรงที่ว่า ตอนที่ผมเพิ่งได้รับเลือกให้เข้ามาอยู่ในรายชื่อผู้ตัดสินพรีเมียร์ลีก ผมยังทำงานประจำควบคู่ไปด้วยอยู่พักหนึ่ง เพราะในช่วงแรกมันเป็นงานพาร์ตไทม์ แต่ปัจจุบันกลายเป็นงานเต็มเวลาไปแล้วทั้งหมด

การได้ทำงานเต็มเวลาช่วยให้ชีวิตง่ายขึ้นมาก เพราะคุณสามารถฝึกซ้อมได้อย่างเหมาะสมในช่วงกลางวัน แทนที่จะต้องรอไปฝึกตอนเย็นหลังจากเสร็จงานประจำ และยังมีเวลาเตรียมตัวสำหรับการแข่งขันได้อย่างเต็มที่

ในสมัยนั้น เราจะมีแคมป์ฝึกซ้อมเดือนละสองครั้ง แต่ปัจจุบันมีการนัดพบกันบ่อยกว่านั้น เพราะตอนที่ผมเริ่มทำหน้าที่ เรายังไม่มี VAR

ตอนที่ผมเพิ่งเปลี่ยนมาทำงานเต็มเวลา แนวคิดในตอนนั้นคือผู้ตัดสินจะมีเวลาพักผ่อนมากขึ้นบ้าง แต่ในความเป็นจริงกลับกลายเป็นว่างานของพวกเราหนักขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้มีงานให้ทำทุกวัน ทั้งการฝึกซ้อมด้านร่างกาย การทบทวนเกมการแข่งขัน รวมถึงงานธุรการและเรื่องอื่น ๆ อีกมากมาย นอกจากนี้คุณยังต้องจัดการเรื่องการเดินทางไปทำหน้าที่ในแต่ละเกมด้วยตัวเองเหมือนเดิม

ผู้ตัดสินรู้สึกอย่างไรกับ VAR?

เพตัน: ต่อไปเราจะพูดถึง VAR ผู้ตัดสินรู้สึกอย่างไรจริง ๆ กับการถูก VAR ตรวจสอบและแก้ไขคำตัดสิน หรือพวกเขาอยากให้ยกเลิกเงื่อนไขเรื่อง “ความผิดพลาดที่ชัดเจนและเด่นชัด” แล้วปล่อยให้ VAR เป็นคนตัดสินไปเลย?

สกอตต์: ผมไม่มีปัญหากับการมี VAR เพื่อแก้ไขความผิดพลาดที่ร้ายแรงจริง ๆ ของผู้ตัดสิน และต้องขอบคุณที่มีเทคโนโลยีนี้เข้ามาช่วยจัดการเรื่องดังกล่าว

สิ่งที่ผมไม่ชอบคือการต้องรอเป็นเวลานานในบางสถานการณ์ โดยเฉพาะหลังจากมีการทำประตู ทุกคนอยากให้เกมกลับมาแข่งขันต่อโดยเร็วที่สุด

โดยทั่วไปแล้ว ในฐานะผู้ตัดสิน ผมต้องการให้ลูกบอลอยู่ในการเล่นมากกว่า เว้นแต่สถานการณ์ในเกมจะตึงเครียดขึ้นอย่างมากจนจำเป็นต้องหยุดเกมเพื่อทำให้ทุกอย่างสงบลงสักพัก ซึ่งเป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่ตามปกติเราต้องการให้เกมดำเนินต่อไป ดังนั้นช่วงเวลาที่ต้องหยุดรอจึงเป็นเรื่องน่ารำคาญ

ในปีแรกที่มีการใช้ VAR เราเจอสถานการณ์ที่ผู้ตัดสินในสนามถูกตรวจสอบและแก้ไขคำตัดสิน โดยที่เราไม่ต้องเดินไปดูภาพที่จอมอนิเตอร์ ผมคิดว่าพวกเราทุกคนรู้สึกว่าการทำงานในรูปแบบนั้นยากมาก

ผมเคยแจกใบแดงในเกมที่เวสต์แฮม ก่อนที่คำตัดสินจะถูกเปลี่ยน และจนถึงทุกวันนี้ผมก็ยังเชื่อว่าการตัดสินใจครั้งนั้นถูกต้อง แต่ VAR กลับติดต่อเข้ามาแล้วบอกว่า “ไม่ ผมยืนยันว่าจังหวะนั้นไม่ใช่ใบแดง แต่เป็นใบเหลือง” แม้แต่นักเตะที่อยู่ในสนามก็ยังรู้สึกประหลาดใจกับคำตัดสินดังกล่าว

ส่วนเหตุผลที่เรามีเกณฑ์เรื่องความผิดพลาดที่ชัดเจนและเด่นชัด ก็เพราะกฎของฟุตบอลมีลักษณะเป็นอัตวิสัย หรือขึ้นอยู่กับการตีความของแต่ละคน กฎเหล่านี้ถูกเขียนให้มีความยืดหยุ่นอยู่แล้ว

ถ้าคุณลองนั่งอ่านกฎการแข่งขันฟุตบอลอย่างจริงจัง จะพบว่าหลายครั้งมันไม่ได้ช่วยให้คุณเข้าใจสถานการณ์ได้มากนัก เพราะมีการใช้ถ้อยคำอย่าง “การผลักโดยประมาท” แล้วอะไรคือการผลักโดยประมาทกันแน่?

ดังนั้น ในหลายสถานการณ์ การตัดสินจึงต้องอาศัยธรรมเนียมปฏิบัติและคำตัดสินที่เคยเกิดขึ้นเป็นบรรทัดฐาน เพื่อกำหนดว่าการกระทำแบบไหนถือเป็นการทำฟาวล์ หรือรุนแรงมากพอที่จะต้องให้เป็นลูกฟรีคิก

เพราะฉะนั้น เราคงหลีกเลี่ยงเรื่องการตีความที่แตกต่างกัน การโต้เถียง และปัญหาที่ตามมาไม่ได้อยู่แล้ว

ผู้ตัดสินมีอคติเข้าข้างทีมใหญ่หรือทีมเจ้าบ้านหรือไม่?

เพตัน: เราได้รับคำถามเกี่ยวกับทฤษฎีสมคบคิดมาหลายข้อ และมีอยู่หลายคำถามที่พูดถึงประเด็นเดียวกัน นั่นคือผู้ตัดสินมีแนวโน้มที่จะให้คำตัดสินในจังหวะก้ำกึ่งเข้าข้างสโมสรใหญ่โดยไม่รู้ตัวหรือไม่ เพราะอาจช่วยลดกระแสวิจารณ์ที่จะตามมาได้ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริงหรือเปล่า?

สกอตต์: เอาเข้าจริง ตามความหมายของคำว่าอคติโดยไม่รู้ตัว มันก็หมายความว่าผมเองอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีสิ่งนั้นอยู่ในตัวผมหรือเปล่า แน่นอนว่ามันอาจเกิดขึ้นได้

หลักฐานจากการใช้ VAR ดูเหมือนจะบ่งชี้ว่ามีอคติเข้าข้างทีมเจ้าบ้านอยู่บ้าง เพราะ VAR มักแก้ไขคำตัดสินให้เป็นประโยชน์กับทีมเยือนมากกว่า เนื่องจากมีความผิดพลาดที่เกิดขึ้นกับทีมเยือนมากกว่าเช่นกัน ดังนั้นมันก็อาจมีมูลอยู่บ้าง

ผมไม่แน่ใจนักว่าประเด็นเรื่องการเข้าข้างสโมสรใหญ่เป็นอย่างไร แต่แน่นอนว่าผมคงพูดแบบนั้นอยู่แล้ว ผมจึงไม่รู้ว่าความจริงอยู่ตรงไหน

อย่างไรก็ตาม ไม่มีการจัดตั้งหรือวางแผนกันอย่างเป็นระบบว่า “เราต้องดูแลคนกลุ่มนี้เป็นพิเศษ” หรือจะไม่ดูแลคนกลุ่มไหน เมื่อคุณก้าวลงไปในสนาม สิ่งที่คุณเห็นก็มีแค่ทีมสีแดงกับทีมสีน้ำเงิน หรือทีมสีเหลืองกับทีมสีเขียวเท่านั้น คุณไม่ได้สนใจหรอกว่าคนเหล่านั้นเป็นใคร

สนามไหนสร้างความกดดันให้ผู้ตัดสินมากที่สุด?

ทิม สเปียร์ส: มีสนามหรือสโมสรไหนเป็นพิเศษไหมที่ทำให้การรับมือกับแรงกดดันและการรักษาความเป็นกลางทำได้ยากกว่าที่อื่น?

สกอตต์: สนามที่มีบรรยากาศเป็นศัตรูกับผู้ตัดสินมากที่สุดในอดีตคือ กูดิสัน พาร์ก (อดีตสนามเหย้าของเอฟเวอร์ตัน)

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะลักษณะทางกายภาพของสนาม ทุกอย่างอยู่ใกล้ชิดกันมาก อีกส่วนหนึ่งก็เพราะแฟนบอลบนอัฒจันทร์ต่างมีอารมณ์ร่วมกับเกมอย่างเต็มที่

สนามฟุตบอลแต่ละแห่งให้ความรู้สึกแตกต่างกัน บางสนามมีบรรยากาศที่เหมือนกับว่าผู้ชมเพียงแค่นั่งรอเพื่อชมความบันเทิง แต่กูดิสันไม่ใช่แบบนั้น

ขณะที่โอลด์ แทรฟฟอร์ด ของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด เคยกลายเป็นสนามที่มีบรรยากาศค่อนข้างจืดชืดอยู่ช่วงหนึ่ง ความรู้สึกเหมือนกับว่าทุกคนแค่นั่งรอเพื่อรับชมความบันเทิง หรือไม่ก็เข้ามาเพื่อบ่นเรื่องเจ้าของสโมสรมากกว่าจะสนใจเรื่องผู้ตัดสินเสียอีก

จากมุมมองของผู้ตัดสิน การทำหน้าที่ที่นั่นจึงอาจไม่ได้ยากนัก

แต่กูดิสันเป็นสนามที่ทุกอย่างอยู่ใกล้ชิดกันมากเสมอ ผมคิดว่าในใจของผู้ตัดสินเอง คุณจำเป็นต้องเข้มแข็ง หนักแน่น และมั่นใจว่าตัวเองจะทำในสิ่งที่ถูกต้อง นั่นคือวิธีที่ผมใช้รับมือกับสถานการณ์แบบนั้น

ถึงอย่างนั้น ผมก็ชอบการลงทำหน้าที่ที่กูดิสันนะ ผมคิดว่ามันเป็นสนามที่ยอดเยี่ยมสำหรับผู้ตัดสิน และมีบรรยากาศที่ยอดเยี่ยม ทุกครั้งที่ผมไปทำหน้าที่ที่นั่น ผมรู้สึกว่ามันเป็นประสบการณ์ที่ดีมาก

ความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในอาชีพผู้ตัดสิน

เพตัน: หนึ่งในคำถามที่หลายคนส่งเข้ามาคือเรื่องความผิดพลาด อะไรคือความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดที่คุณเคยทำในฐานะผู้ตัดสินพรีเมียร์ลีก และตอนนั้นคุณรู้สึกอย่างไรหลังจากเกิดเหตุการณ์ขึ้น?

สกอตต์: ผมรู้ตัวแทบจะทันทีหลังจากเป่านกหวีดว่าได้ตัดสินใจผิดพลาดอย่างร้ายแรงในเกมที่เลสเตอร์พบแอสตัน วิลลา เมื่อเดือนเมษายน ปี 2023

ผมให้จุดโทษทั้งที่จริง ๆ แล้วควรจะเป็นฟรีคิกให้ฝ่ายรับ ผมไม่สามารถเข้าใจได้เลยว่าตัวเองตัดสินใจผิดพลาดอย่างมหันต์แบบนั้นไปได้อย่างไร ไม่มีทางที่ใครจะมองเหตุการณ์นั้นออกมาเป็นอย่างที่ผมตัดสินได้เลย

เหตุผลที่เกิดความผิดพลาดขึ้นก็คือจังหวะนั้นมีนักเตะเลสเตอร์ไปทำฟาวล์ (โอลลี่ วัตกินส์ กองหน้าของแอสตัน วิลลา) ภายในเขตโทษของวิลลา ในหัวของผมตอนนั้นคิดแค่ว่า “มีผู้เล่นฝ่ายรับคนหนึ่งทำฟาวล์ผู้เล่นฝ่ายรุก” และด้วยเหตุผลบางอย่าง ผมกลับตัดสินเหตุการณ์จากฝั่งที่ผิดของสนามอย่างไม่น่าให้อภัย

ผมหมายถึงว่า คุณคงนึกภาพออกว่ามีนักเตะพูดกับคุณว่า “กรรมการ คุณรู้ใช่ไหมว่าพวกเรากำลังยิงประตูไปทางไหน?”

แม้แต่ในจังหวะที่ผมชี้ไปยังจุดโทษ พอเห็นปฏิกิริยาของนักเตะเท่านั้น ผมก็เริ่มคิดแล้วว่า “อืม ผมว่าน่าจะตัดสินผิดไปแล้วล่ะ”

นี่เป็นหนึ่งในกรณีที่ทำให้ผมรู้สึกว่า “โชคดีจริง ๆ ที่มี VAR” เพราะสุดท้ายแล้วคำตัดสินก็ได้รับการแก้ไขให้ถูกต้อง

หากเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นในยุคก่อนมี VAR คุณคงต้องแบกรับความผิดพลาดนั้นติดตัวไปตลอด ซึ่งเป็นสิ่งที่เลวร้ายมาก

เรื่องราวของนกหวีดคู่ใจ และการซ้อมเป่าที่บ้าน

เพตัน: ตอนนี้มาถึงคำถามที่ฉันชอบที่สุดแล้ว หลายคนอยากรู้เรื่องนกหวีดของผู้ตัดสิน คุณมีนกหวีดทั้งหมดกี่อัน ต้องซื้อนกหวีดเองจากเว็บไซต์เฉพาะหรือได้รับจากทางองค์กร? แล้วคุณเคยฝึกเป่านกหวีดที่บ้านบ้างไหม เพื่อไม่ให้ทักษะการเป่าฝืดไป?

สกอตต์: ผมมีนกหวีดอยู่สองอัน ซึ่งใช้มานานมาก และไม่เคยเปลี่ยนเลย ใช่ครับ เราต้องซื้อนกหวีดกันเอง ผมคิดว่าผู้ตัดสินส่วนใหญ่ใช้กันอยู่เพียงไม่กี่ยี่ห้อ

สิ่งที่ต้องเลือกก็คือจะคล้องนกหวีดไว้รอบนิ้วมือหรือรอบข้อมือ ส่วนตัวผมทำทั้งสองแบบ เพราะกลัวว่ามันจะหล่นหายมาก ๆ

ผมเคยทำนกหวีดหล่นครั้งหนึ่งในเกมที่บอร์นมัธ ตอนนั้นผมกำลังจัดกำแพงนักเตะฝ่ายรับอยู่ แล้วนกหวีดก็หล่นลงพื้น คุณต้องก้ม ๆ คลำ ๆ อยู่บนพื้นเพื่อหามัน ซึ่งเป็นภาพที่ดูตลกมาก

สเปียร์ส: ตอนนี้คุณยังเก็บนกหวีดทั้งสองอันนั้นไว้อยู่ไหม มีเก็บไว้ในที่พิเศษที่บ้านหรือเปล่า?

สกอตต์: ยังเก็บไว้อยู่ครับ แต่ไม่ได้อยู่ในที่พิเศษอะไร

สเปียร์ส: แปลว่าคุณไม่ได้หยิบมันออกมาใช้เดินเป่าเล่นในบ้านใช่ไหม?

สกอตต์: ไม่ครับ

สเปียร์ส: เพราะตอนผมเรียนมหาวิทยาลัย เรามีคนหนึ่งในหอพักที่อยากเป็นผู้ตัดสินมาก ๆ และเขาแทบไม่ค่อยออกไปไหนเลย ครั้งหนึ่งพวกเรากลับมาจากเที่ยวกลางคืนตอนตีสอง แล้วดันไปปลุกเขาเข้า เขาเลยเดินออกมาพร้อมนกหวีด เป่าไล่พวกเราและชูใบเหลืองใส่ด้วยนะ ที่สำคัญคือเขาจริงจังมาก ๆ ด้วย คุณไม่เคยทำอะไรแบบนั้นในชีวิตจริงเลยเหรอ?

สกอตต์: ไม่เคยครับ!

ผมคิดว่าอาจมีผู้ช่วยผู้ตัดสินบางคนที่ให้ความสนใจกับเทคนิคการใช้ธงของตัวเองมากเกินไป จนอาจถึงขั้นฝึกซ้อมท่าทางการใช้ธงอยู่ที่บ้านเหมือนกันนะ เราน่าจะลองเชิญคนแบบนั้นมารายการเพื่อถามดูว่าจริงแค่ไหน ผมก็ไม่แปลกใจหากจะมีคนทำแบบนั้นอยู่ แต่สำหรับผม ไม่มีการหยิบนกหวีดออกมาเป่าที่บ้านแน่นอน