บทเรียนจากเส้นทางโปเช็ตติโน เขาต้องการอำนาจเต็มในการคุมแมนยู

BK8

แทงบอล

แนวทางบริหารทีมแบบดั้งเดิมของ โปเช็ตติโน กุนซือชาวอาร์เจนไตน์สร้างความขัดแย้งกับเชลซีและเปแอสเช แต่เขาประสบความสำเร็จกับสโมสรที่เปิดโอกาสให้ทำงานได้อย่างเต็มที่ คำถามคือแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดจะยอมปล่อยให้เขาบริหารสโมสรในแบบที่ตัวเองต้องการหรือไม่

ความเชื่อมั่นของ เมาริซิโอ โปเช็ตติโน ต่อวิธีการทำงานของตัวเองอาจไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางเหมือนในอดีต แต่สำหรับเขา หลักการพื้นฐานข้อนี้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ไม่มีข้อแม้ ไม่มีเงื่อนไขเพิ่มเติม

หลังผ่านช่วงเวลา 10 เดือนอันปั่นป่วนกับเชลซี ซึ่งเป็นงานล่าสุดของเขาในพรีเมียร์ลีก โปเช็ตติโนเคยสรุปความคิดนี้ให้คนใกล้ชิดฟังด้วยประโยคที่กลายเป็นหลักยึดของเขามากกว่าเดิมเสียอีกว่า

“โค้ชต้องเป็นเจ้านาย”

ปัจจุบัน ผู้จัดการทีมฟุตบอลแบบเก่าแก่ที่ต้องการอำนาจควบคุมทุกอย่าง หรืออย่างน้อยก็ต้องการมีบทบาทครอบคลุมมากกว่าการเป็นหัวหน้าโค้ชทีมชุดใหญ่ กำลังกลายเป็นคนกลุ่มน้อยในวงการฟุตบอลระดับสูง

ในอดีต เพียงแค่เอ่ยถึงตำแหน่งผู้อำนวยการกีฬาในพรีเมียร์ลีก ก็อาจทำให้ผู้จัดการทีมหลายคนรู้สึกไม่พอใจได้แล้ว แต่ทุกวันนี้สถานการณ์เปลี่ยนไป สโมสรแทบทุกแห่งกระจายอำนาจออกไปให้คนหลายฝ่ายเข้ามามีส่วนร่วม ไม่ว่าจะเป็นผู้อำนวยการกีฬา เอเยนต์ หัวหน้าทีมแพทย์ โค้ชเฉพาะทางสำหรับการเตะหรือการทุ่มแต่ละรูปแบบ รวมถึงกลุ่มผู้บริหารระดับสูงที่มีจำนวนเพิ่มขึ้นอย่างมาก

สำหรับโปเช็ตติโน การเปลี่ยนแปลงบางอย่างเหล่านั้นเท่านั้นที่ถือเป็นความก้าวหน้า นั่นหมายความว่า แม้ทุกคนจะให้ความสนใจกับแท็กติก การเลือกผู้เล่นลงสนาม หรือแม้แต่ความสามารถของเขาในการสร้างความสามัคคีให้กับห้องแต่งตัวที่แตกร้าว แต่การแต่งตั้งผู้จัดการทีมถาวรคนที่แปดของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด นับตั้งแต่ยุคของเซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ก็อาจจบลงในแบบเดียวกับคนก่อน ๆ หากการแบ่งอำนาจภายในสโมสรไม่เหมาะสม

สองปีก่อน ตอนที่ยังคุมเชลซี โปเช็ตติโนเคยกล่าวว่า

“ทีมงานโค้ชของเราต้องเป็นคนรับผิดชอบทุกอย่าง ฟุตบอลเป็นของนักเตะ ไม่ใช่ของผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน”

ในเวลานั้น ซึ่งตรงกับเดือนมีนาคม ปี 2024 โปเช็ตติโนรู้มาหลายเดือนแล้วว่าเวลาของเขากับเชลซีคงเหลืออีกไม่นาน และเขาก็คงใช้เวลาไม่นานเช่นกันในการประเมินสถานการณ์ที่โอลด์ แทรฟฟอร์ด

แม้ช่วงเวลาที่เชลซีจะเต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่ความรู้สึกสิ้นหวังของโปเช็ตติโนไม่ได้เกิดจากการมีนักเตะในทีมมากเกินไป หากแต่เกิดจากสิ่งที่เขามองว่าเป็นการกระจายความรับผิดชอบที่ผิดเพี้ยนไป

ในมุมมองของโปเช็ตติโน ที่เชลซีมีทีมของเขาและทีมคู่แข่งอยู่เสมอ แต่ไม่ได้หมายถึงแค่สิ่งที่เกิดขึ้นในสนามเท่านั้น เพราะการต่อสู้ที่แท้จริงคือระหว่างกลุ่มโค้ชหลักของเขา กับกลุ่มนักวางกลยุทธ์ภายในสโมสรที่นำโดย เบห์ดัด เอฆบาลี ผู้ร่วมเป็นเจ้าของทีมในเวลานั้น และนี่คือการต่อสู้ที่เขาไม่เคยเอาชนะได้

แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ขึ้น ๆ ลง ๆ นับตั้งแต่ เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน อำลาทีม

กราฟแสดงค่าเฉลี่ยคะแนนต่อเกมพรีเมียร์ลีกแบบเคลื่อนที่ 10 นัด

กราฟเส้น 12 เส้น แสดงแนวโน้มผลงานของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดภายใต้ผู้จัดการทีมแต่ละคน โดยรายชื่อที่ปรากฏในคำอธิบายกราฟ ได้แก่

  • ไมเคิล คาร์ริค (M. Carrick)
  • รูเบน อโมริม (R. Amorim)
  • เอริก เทน ฮาก (E. ten Hag)
  • โอเล กุนนาร์ โซลชา (O. G. Solskjaer)
  • โชเซ มูรินโญ (J. Mourinho)
  • หลุยส์ ฟาน กัล (L. van Gaal)
  • เดวิด มอยส์ (D. Moyes)

กราฟ: The Times และ The Sunday Times

ด้วยเหตุนี้ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดจึงต้องตัดสินใจว่าจะมอบอำนาจให้โปเช็ตติโนมากแค่ไหน ไม่ใช่แค่เรื่องสัญญา 2 ปีครึ่งที่มีการจัดทำขึ้นในสัปดาห์นี้เท่านั้น แต่ยังรวมถึงการทำงานในแต่ละวันด้วย เพราะในช่วงหลายปีที่ผ่านมา สโมสรได้สร้างโครงสร้างผู้บริหารระดับสูงของตัวเองขึ้นมาแล้ว

นอกเหนือจาก เซอร์ จิม แรตคลิฟฟ์ ผู้ถือหุ้นส่วนน้อยของสโมสร, โอมาร์ เบอร์ราดา ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และเจสัน วิลค็อกซ์ ผู้อำนวยการฟุตบอลแล้ว ทีมผู้บริหารของยูไนเต็ดยังมี คริสโตเฟอร์ วิเวลล์ ผู้อำนวยการกีฬาที่สโมสรแต่งตั้งเข้ามาในปี 2024 หลังจากเขาถูกเชลซีสั่งพักงานระหว่างรอพ้นช่วงสัญญาเพียงไม่นานหลังโปเช็ตติโนเข้ามารับตำแหน่ง

เมาริซิโอ โปเช็ตติโน ผู้จัดการทีมชาวอาร์เจนไตน์

นอกจากนี้ยังมี ไคล์ แม็กคอเลย์ หัวหน้าแมวมองที่สโมสรดึงตัวมาจากไบรท์ตัน แอนด์ โฮฟ อัลเบียน ในปี 2022 รวมถึง แซม เอริธ ผู้อำนวยการฝ่ายสมรรถภาพของสโมสรที่ได้รับการแต่งตั้งในปี 2024 และเป็นผู้นำในการปรับโครงสร้างแผนกการแพทย์ครั้งใหญ่

แต่สำหรับโปเช็ตติโน ทีมงานโค้ชหลักสามคนของเขาเป็นสิ่งที่ต่อรองไม่ได้ เยซุส เปเรซ โค้ชด้านสมรรถภาพร่างกาย, มิเกล ดากอสติโน ผู้ช่วยโค้ช และโทนี ฆิเมเนซ โค้ชผู้รักษาประตู จะต้องอยู่เคียงข้างเขาเสมอ

ความเชื่อมั่นในอำนาจของผู้จัดการทีมของโปเช็ตติโนแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในช่วงครึ่งหลังของอาชีพ ทั้งจากประสบการณ์ที่พบเจอและเส้นทางการทำงานของตัวเอง รวมถึงสถานะและความมั่นใจในตัวเองที่เพิ่มขึ้น

อย่างไรก็ตาม ค่านิยมแบบดั้งเดิมเหล่านี้ฝังอยู่ในตัวเขามาตั้งแต่จุดเริ่มต้นของอาชีพฟุตบอลเช่นกัน ตอนที่เส้นทางนักเตะของเขาเริ่มต้นขึ้น ไม่ใช่จากการใช้ข้อมูลสถิติ แต่เป็นช่วงเวลาที่อาศัยความรู้สึกและสัญชาตญาณทางฟุตบอลล้วน ๆ

ตอนนั้นโปเช็ตติโนกำลังลงเล่นทดสอบฝีเท้าให้กับนีเวลล์ส โอลด์ บอยส์ และอยู่ในสนามได้เพียง 5 นาที ก่อนที่ มาร์เซโล บิเอลซา ซึ่งเวลานั้นทำหน้าที่โค้ชทีมสำรองของนีเวลล์ส จะเรียกเขาไปข้างสนาม

บิเอลซานั่งอยู่บนลูกฟุตบอล ก่อนจะบอกเด็กชายวัย 13 ปีที่ยืนอยู่ตรงหน้าว่า เขาชอบทัศนคติของเด็กคนนี้ แม้กระทั่งตอนนั้นเขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโปเช็ตติโนเล่นตำแหน่งไหน พร้อมบอกให้กลับมาซ้อมอีกครั้งในสัปดาห์หน้า เส้นทางอาชีพของโปเช็ตติโนจึงเริ่มต้นขึ้นจากสัญชาตญาณแทบทั้งหมด

ประสบการณ์ช่วงปลายอาชีพนักฟุตบอลก็หล่อหลอมแนวคิดของเขาเช่นกัน ในช่วงที่อาชีพกำลังจะสิ้นสุดลงกับเอสปันญอล เออร์เนสโต บัลเบร์เด กุนซือชาวสเปนผู้เฉียบแหลมและได้รับการประเมินค่าต่ำกว่าความเป็นจริงอย่างมาก เป็นคนบอกโปเช็ตติโนในวัย 34 ปีว่า ถึงเวลาที่เขาต้องยุติบทบาทกับทีมแล้ว

โปเช็ตติโนเป็นนักเตะคนสำคัญของทีมชุดนั้น และยังมีอิทธิพลอย่างมากภายในห้องแต่งตัว แต่บัลเบร์เดต้องการเดินหน้าสร้างทีมด้วยนักเตะอายุน้อยที่พร้อมปรับตัวและทำตามแนวทางของเขามากกว่า ฟังดูคุ้น ๆ ใช่ไหม?

ตอนนั้นโปเช็ตติโนเสียใจอย่างมาก แต่หลังจากนั้นเขาก็ยึดมั่นในแนวคิดเดิมมาโดยตลอด นั่นคือการให้โอกาสนักเตะดาวรุ่งเป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญของการเปลี่ยนแปลง และไม่ปล่อยให้นักเตะชื่อดังคนใดมีความสำคัญเหนือกว่าทีม

หากย้อนดูความสำเร็จในการคุมทีมของโปเช็ตติโน ก็จะเห็นได้ว่าสโมสรที่เขาทำผลงานได้ดีที่สุดมักเป็นทีมที่มอบอำนาจให้เขาดูแลเรื่องต่าง ๆ อย่างกว้างขวาง

ความสำเร็จกับเอสปันญอล เซาธ์แฮมป์ตัน และท็อตแนม

ที่เอสปันญอล ซึ่งปัจจุบันบริเวณประตูทางเข้าหมายเลข 6 ของสนาม RCDE สเตเดียม ยังถูกตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่โปเช็ตติโน เพราะเขาเคยสวมเสื้อหมายเลข 6 ให้กับสโมสร เขาได้รับโอกาสกลับไปทำงานในฐานะผู้จัดการทีม และปรับปรุงศูนย์ฝึกซ้อมของสโมสรให้มีความเป็นมืออาชีพมากขึ้น

เขายังเปลี่ยนพฤติกรรมหลายอย่างของนักเตะ รวมถึงการกำหนดให้ทุกคนต้องมาถึงสโมสรเพื่อรับประทานอาหารเช้าและอาหารกลางวันด้วยกัน

โมอีเซส อูร์ตาโด อดีตกองกลางเอสปันญอล เคยให้สัมภาษณ์กับ AFP ว่า

“มันไม่ได้เป็นแค่เรื่องการควบคุมด้านฟุตบอลเท่านั้น แต่ยังรวมถึงทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการบริหารจัดการ ความสัมพันธ์ส่วนตัว และลำดับชั้นภายในสโมสร”

อูร์ตาโดมองว่าบางครั้งแนวทางของโปเช็ตติโนก็ “เข้มงวดมากเกินไป” ด้วยซ้ำ

เมาริซิโอ โปเช็ตติโนในช่วงการคุมทีมเอสปันญอล

เมื่อย้ายไปเซาธ์แฮมป์ตัน โปเช็ตติโนมีอายุเพียง 40 ปี และเพิ่งเริ่มต้นเส้นทางในพรีเมียร์ลีก แต่เขารู้แล้วว่ามีเส้นแบ่งบางอย่างที่ไม่สามารถยอมให้ใครก้าวข้ามได้

ครั้งหนึ่ง นิโคลา คอร์เตเซ ประธานสโมสรเซาธ์แฮมป์ตันในเวลานั้น เคยเสนอแนวคิดให้ติดตั้งกล้องไว้บนศีรษะของนักเตะระหว่างฝึกซ้อม เพื่อช่วยพัฒนาความสามารถในการตัดสินใจของพวกเขา แต่โปเช็ตติโนไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอดังกล่าว

เขาเขียนเรื่องนี้ไว้ในหนังสือ Brave New World ของ กีเยม บาลาเก ว่า

“ตลอดการเดินทางด้วยรถยนต์อีกหนึ่งชั่วโมงครึ่งที่เหลือ ผมเลือกที่จะเงียบเอาไว้ เราไม่เคยนำกล้องเหล่านั้นมาใช้เลย”

ในช่วงที่คุมท็อตแนม แดเนียล เลวี เคยเสนอให้ เดวิด เบนท์ลีย์ เข้ามาที่สนามฝึกซ้อมของสโมสร เพื่อพูดคุยกับนักเตะดาวรุ่งอย่าง แฮร์รี เคน และเดเล อัลลี เกี่ยวกับอันตรายจากการได้รับชื่อเสียงและผลตอบแทนมากเกินไปตั้งแต่อายุยังน้อย

แต่โปเช็ตติโนก็ปฏิเสธข้อเสนอนั้นเช่นกัน

ทำไมแนวทางของ โปเช็ตติโน ถึงไปไม่รอดที่เปแอสเชและเชลซี?

ในทางกลับกัน เมื่อไปคุมปารีส แซงต์-แชร์กแมง และเชลซี โปเช็ตติโนกลับประสบปัญหาในการรักษาอำนาจควบคุมของตัวเอง และผลงานของเขาก็ไม่ได้โดดเด่นเหมือนช่วงที่คุมสโมสรอื่น

หัวใจสำคัญของแนวทางการทำทีมของเขาคือความมุ่งมั่นในการวิ่งและการทำงานหนัก แต่ในช่วงที่คุมเปแอสเช ซึ่งยังอยู่ในยุคที่นักเตะระดับซูเปอร์สตาร์อย่าง ลิโอเนล เมสซี, เนย์มาร์ และคีลิยัน เอ็มบัปเป อยู่ในทีม โปเช็ตติโนกลับไม่สามารถผลักดันแนวคิดด้านสมรรถภาพร่างกายของตัวเองได้อย่างเต็มที่

เขาตกลงกับฝ่ายวิทยาศาสตร์การกีฬาของสโมสรให้ลดความเข้มข้นในการฝึกซ้อมลง เพราะการรักษาสภาพร่างกายของนักเตะกลายเป็นเรื่องสำคัญกว่าการฝึกเพรสซิ่งอย่างหนัก

วินเซนต์ ดูลุค นักข่าวจาก L’Équipe เคยให้สัมภาษณ์กับ The Times ในปี 2023 ว่า

“แทบไม่มีร่องรอยให้เห็นเลยว่าโปเช็ตติโนเคยสร้างแนวทางของตัวเองไว้กับสโมสร ปรัชญาของเขาคืออะไร? เขาพยายามทำอะไร? ตอนนี้ไม่มีอะไรหลงเหลือจากยุคของโปเช็ตติโนที่นี่แล้ว”

เมาริซิโอ โปเช็ตติโนในช่วงเวลาคุมปารีส แซงต์-แชร์กแมง

ส่วนที่เชลซี ทีมของโปเช็ตติโนจบฤดูกาลด้วยอันดับ 6 แต่ผลการแข่งขันที่ไม่สม่ำเสมอสะท้อนให้เห็นถึงการขาดความสอดคล้องกันระหว่างทีมงานภายในสนามกับฝ่ายบริหารนอกสนาม

การที่โปเช็ตติโนพูดถึงบทบาทของ “ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน” ในเชิงไม่เห็นด้วย เกิดขึ้นท่ามกลางความขัดแย้งกับผู้บริหารเชลซีเกี่ยวกับความจำเป็นในการแต่งตั้งโค้ชลูกตั้งเตะ

เชลซีมีสถิติจากลูกตั้งเตะอยู่ในระดับกลาง ๆ แต่โปเช็ตติโนยืนยันว่าเรื่องนี้เป็นปัญหาที่ทีมงานโค้ชของเขาต้องหาทางแก้ไขด้วยตัวเอง

อย่างไรก็ตาม เชลซีไม่เห็นด้วย และตัดสินใจดึง เบร์นาร์โด กูเอวา จากเบรนท์ฟอร์ดเข้ามาทำหน้าที่โค้ชลูกตั้งเตะ โปเช็ตติโนจึงตอบกลับว่า เขาจะเป็นคนตัดสินใจเองว่ากูเอวาจะมายืนทำหน้าที่อยู่ข้างสนามร่วมกับเขาหรือไม่

แต่เมื่อกูเอวาเข้ามาร่วมงาน โปเช็ตติโนก็ออกจากสโมสรไปแล้ว

คำถามสำคัญจึงอยู่ที่ว่า เป็นเพราะแนวทางการทำงานของเชลซีและเปแอสเชไม่สอดคล้องกับความต้องการของโปเช็ตติโน หรือแท้จริงแล้วแนวทางของเขากำลังตกยุค โดยเฉพาะในสโมสรระดับใหญ่ที่หันมาใช้รูปแบบการบริหารแบบอเมริกันมากขึ้น ด้วยการจ้างผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านมารับผิดชอบหน้าที่แต่ละอย่าง

แม้แต่โค้ชด้วยกันเองก็ยังยอมรับว่า การเป็นผู้จัดการทีมที่มีอำนาจดูแลทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบอาจไม่ใช่เรื่องที่ทำได้จริงอีกต่อไป เมื่อพิจารณาจากโปรแกรมการแข่งขันที่แน่นขนัด และความซับซ้อนของตลาดซื้อขายนักเตะในปัจจุบัน

สำหรับพรีเมียร์ลีก มีเพียง มิเกล อาร์เตตา ของอาร์เซนอล และอูไน เอเมรี ของแอสตัน วิลลา ที่อาจกล่าวได้ว่ามีอำนาจควบคุมสโมสรอย่างเต็มที่ แต่ทั้งสองคนก็ต้องใช้ผลงานและความสำเร็จเป็นเครื่องพิสูจน์ก่อนจะได้รับสถานะเช่นนั้น

แมนยู อาจต้องการคนที่มีอำนาจมากกว่าแค่หัวหน้าโค้ช

ถึงอย่างนั้น แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดมีปัญหาเรื่องทิศทางด้านฟุตบอลอย่างชัดเจน สโมสรแห่งนี้กำลังต้องการใครสักคนที่มีวิสัยทัศน์ครอบคลุมมากกว่าการดูแลทีมชุดใหญ่ และมีบุคลิกที่แข็งแกร่งพอจะผลักดันแนวคิดของตัวเองให้เกิดขึ้นจริง

ในแง่นี้ โปเช็ตติโนอาจได้รับการแต่งตั้งให้มารับงานที่แนวทางการทำงานของเขาไม่ได้เป็นเพียงสิ่งที่ยังใช้ได้ แต่ยังเป็นสิ่งที่สโมสรต้องการอีกด้วย

แนวคิดของเขายังสอดคล้องกับคำแนะนำที่ได้รับจาก เฟอร์กูสัน เมื่อทั้งคู่พบกันเพื่อรับประทานอาหารกลางวันในปี 2016

ในหนังสือของตัวเอง โปเช็ตติโนเล่าว่าเขารู้สึกประทับใจมากเพียงใดกับคำแนะนำของเฟอร์กูสันที่บอกว่า อย่าสูญเสียการควบคุมห้องแต่งตัวเป็นอันขาด

เฟอร์กูสันยังอธิบายด้วยว่า

“การยอมอ่อนข้อให้กับนักฟุตบอลเศรษฐี 25 คนที่ผมต้องทำงานด้วยทุกวัน จะเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่หลวง หากนักเตะคนไหนทำตัวเกินขอบเขต ผมก็จะเขี่ยเขาออกจากทีม”

เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน อดีตผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด

แต่ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้วหรือไม่? นักเตะเปลี่ยนไปด้วยหรือเปล่า?

โปเช็ตติโน เคยยอมรับว่า “ดุลอำนาจได้เปลี่ยนไปอยู่ในมือของนักเตะอย่างไม่อาจย้อนกลับได้” และตลอดเส้นทางการทำงานของเขาก็มีตัวอย่างมากมายที่แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในการสร้างความเป็นหนึ่งเดียวภายในทีม

ที่เชลซี เขาชื่นชอบการจัดงาน asado หรือบาร์บีคิวแบบอาร์เจนตินา ซึ่งเขาเชิญทุกคนมาร่วมงาน ไม่ใช่แค่นักเตะเท่านั้น แต่ยังรวมถึงเจ้าหน้าที่ทุกฝ่าย ตั้งแต่คนดูแลสนามไปจนถึงพนักงานโรงอาหาร เพื่อสร้างความเป็นหนึ่งเดียวกันตามที่เขาต้องการ

ในช่วงคุมท็อตแนม ก่อนเกมนัดชิงชนะเลิศแชมเปียนส์ลีกปี 2019 เขาเคยให้นักเตะเดินเท้าเปล่าบนถ่านที่กำลังร้อนจัดเพื่อทดสอบความเชื่อใจซึ่งกันและกัน แต่ยังมีเรื่องเล็ก ๆ อีกมากมายที่แสดงให้เห็นถึงความใส่ใจในตัวนักเตะของเขา

ตัวอย่างหนึ่งเกิดขึ้นในปี 2016 เมื่อ อักเซล ลาเมลา น้องชายของ เอริก ลาเมลา ประสบอุบัติเหตุศีรษะกระแทกกับพื้นสระว่ายน้ำจนเป็นอัมพาตอยู่หลายเดือน

โปเช็ตติโนบอกให้ลาเมลาจองตั๋วเครื่องบินกลับบ้านในวันรุ่งขึ้นทันที โดยไม่ต้องกังวลเรื่องการกลับมาทำงานกับทีม

ลาเมลาเคยให้สัมภาษณ์กับ The Times ในปี 2023 ว่า

“เขาบอกให้ผมกลับบ้าน และใช้เวลาอยู่ที่นั่นให้นานเท่าที่จำเป็น นั่นเป็นการแสดงน้ำใจที่ยอดเยี่ยมมาก”

ความเด็ดขาดในการเปลี่ยนแปลงทีม และนักเตะที่ไม่เข้ากับระบบอาจอยู่ไม่รอด

สิ่งที่มักไม่ค่อยถูกพูดถึงมากนักคือความเด็ดขาดของโปเช็ตติโนในการสร้างทีมขึ้นมาใหม่ ตราบใดที่เขาได้รับอำนาจในการผลักดันการเปลี่ยนแปลง นักเตะชื่อดังเองก็ไม่ได้รับการยกเว้นจากแนวทางนี้

คริสเตียน พูลิซิช เป็นตัวอย่างหนึ่งที่พบเจอเรื่องนี้เมื่อปีก่อน หลังจากโปเช็ตติโนตัดสินใจดร็อปเขาออกจากทีม เพราะพูลิซิชพยายามเลือกลงเล่นเฉพาะเกมทีมชาติสหรัฐฯ บางนัดตามที่ตัวเองต้องการ

ขณะเดียวกัน นักเตะที่ไม่เต็มใจหรือไม่มีความสามารถในการเล่นตามระบบเพรสซิ่งของโปเช็ตติโนก็มักจะอยู่กับทีมได้ไม่นานเช่นกัน

เอเตียน กาปู เคยเปิดเผยว่าโปเช็ตติโนหยุดพูดคุยกับเขาในช่วงที่ทั้งคู่ทำงานร่วมกันที่ท็อตแนม ส่วน เอ็มมานูเอล อเดบายอร์ ถูกลดบทบาทลงไปฝึกซ้อมกับทีมรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี

สถิติการวิ่งของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดในฤดูกาลนี้ ซึ่งย่ำแย่อย่างมาก อาจทำให้นักเตะหลายคนเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ เพราะพวกเขาอยู่ในอันดับ 19 ของลีกในด้านระยะทางวิ่งรวม โดยทำได้เพียง 1,194 กิโลเมตร

เมาริซิโอ โปเช็ตติโนกำลังสื่อสารกับนักเตะระหว่างการคุมทีม

ท้ายที่สุดแล้ว ยังต้องรอดูว่าแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดพร้อมจะมอบอำนาจควบคุมในระดับที่โปเช็ตติโนต้องการหรือไม่ และยินดีสนับสนุนการปรับโครงสร้างทีมครั้งใหญ่อีกครั้ง ซึ่งอาจต้องใช้งบประมาณมหาศาลหรือเปล่า

เพราะ โปเช็ตติโน เองก็มีบางอย่างที่ต้องพิสูจน์เช่นกัน การที่เรอัล มาดริด, ลิเวอร์พูล, แมนเชสเตอร์ ซิตี้ และแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ต่างเปิดรับผู้จัดการทีมถาวรคนใหม่เมื่อช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมา แต่ไม่มีสโมสรใดเลือกเขาเข้ามารับตำแหน่ง ย่อมสะท้อนให้เห็นว่าชื่อเสียงและสถานะของเขาในวงการฟุตบอลไม่ได้อยู่ในจุดสูงสุดเหมือนเดิมอีกแล้ว

การมอบความไว้วางใจให้เขาอย่างเต็มที่จึงเป็นการตัดสินใจที่ต้องอาศัยความเชื่อมั่นอย่างมากจากแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด

แต่สำหรับโปเช็ตติโนแล้ว เรื่องนี้ไม่ต่างจากแนวคิดที่เขาได้รับจากเฟอร์กูสัน มีหนทางเดียวเท่านั้นที่จะทำให้ทุกอย่างประสบความสำเร็จได้

“โค้ชต้องเป็นเจ้านาย”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ข่าวที่คุณห้ามพลาด

แทงบอลออนไลน์ ได้ตลอด 24 ชม ฝากถอนได้ไม่จำกัด