จาก ฟลีตวูด สู่ เวมบลีย์? เจมส์ ฮิลล์ ตั้งเป้าติดทีมชาติอังกฤษ

BK8

แทงบอล

จากนักเตะที่เติบโตมากับสโมสรเล็ก ๆ ในลีกวัน เคยถูกบาร์เซโลนาส่งแมวมองมาติดตามผลงาน และมีค่าตัวตอนย้ายทีมสูงกว่า เจมี วาร์ดี วันนี้ เจมส์ ฮิลล์ กำลังสร้างชื่อในพรีเมียร์ลีกกับบอร์นมัธ หลังผ่านปีที่ดีที่สุดในเส้นทางอาชีพ เขากำลังมองไปข้างหน้าด้วยความฝันที่ใหญ่ขึ้นกว่าเดิม นั่นคือการได้รับโอกาสลงเล่นให้ทีมชาติอังกฤษ

สำหรับฮิลล์ ทุกอย่างเริ่มต้นที่ฟลีตวูด ทาวน์ สโมสรที่เขาไม่เคยลืม แม้วันนี้จะก้าวขึ้นมาเป็นกำลังสำคัญของบอร์นมัธแล้วก็ตาม เพราะฉะนั้น เมื่อฟลีตวูดสร้างเรื่องราวครั้งใหญ่ด้วยการเขี่ยอาร์เซนอลตกรอบคาราบาว คัพ เมื่อคืนวันอังคารที่ผ่านมา เขาจึงนั่งติดหน้าจอเพื่อชมเกมของอดีตต้นสังกัดอย่างไม่พลาดแม้แต่นาทีเดียว

“มันเหลือเชื่อมากเลยใช่ไหมล่ะ?” ฮิลล์พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ขณะเอนตัวอยู่บนโซฟาสีน้ำตาลภายในห้องสื่อมวลชนที่สนามฝึกซ้อมของบอร์นมัธ ก่อนจะกล่าวชื่นชมผลงานของ แมตต์ ลอว์เลอร์ ผู้จัดการทีมฟลีตวูด

ลอว์เลอร์เคยเป็นโค้ชทีมเยาวชนของสโมสรในช่วงที่ฮิลล์ยังอยู่ที่นั่น และเคยทำงานร่วมกับเขาหลายครั้ง รวมถึงให้คำแนะนำในฐานะอดีตกองหลังตัวกลางด้วย

“เขาเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมากครับ เขาสร้างประวัติศาสตร์ขึ้นมาแล้ว” ฮิลล์กล่าว

ฟลีตวูด ทาวน์ สโมสรที่หล่อหลอมตัวตนของเขา

ฟลีตวูดคือสโมสรที่หล่อหลอมฮิลล์ และเขาไม่เคยลืมบุญคุณของทีมแห่งนี้ กองหลังวัย 24 ปีเข้าร่วมสโมสรตั้งแต่อายุ 14 ปี หลังผ่านการทดสอบฝีเท้าในวันที่สถาบันพัฒนาเยาวชนแห่งใหม่ของทีมเปิดทำการ

จากเด็กหนุ่มที่เพิ่งเริ่มต้นเส้นทางฟุตบอล ฮิลล์เติบโตขึ้นจนกลายเป็นนักเตะที่ฟลีตวูดขายออกไปด้วยค่าตัวสูงที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสร โดยมีมูลค่า 1.2 ล้านปอนด์ มากกว่าค่าตัวที่เลสเตอร์ ซิตี้ จ่ายเพื่อคว้าตัว เจมี วาร์ดี มาร่วมทีมเสียอีก

เมื่อพูดถึงสนามไฮบิวรี สเตเดียม ซึ่งมีบ้านเรือนตั้งเรียงรายอยู่โดยรอบ ฮิลล์ก็ยิ้มออกมา เพราะภาพเหล่านั้นทำให้เขานึกถึงช่วงวัยเด็ก ขณะเดียวกัน กล้องถ่ายทอดสดในเกมเมื่อคืนวันอังคารก็จับภาพแฟนบอลคนหนึ่งกำลังนั่งชมการแข่งขันจากหน้าต่างห้องนอนของบ้านใกล้สนาม ซึ่งเป็นภาพที่สะท้อนความผูกพันระหว่างสโมสรกับชุมชนได้เป็นอย่างดี

“พวกเขาคงต้องเก็บลูกฟุตบอลที่ผมเตะออกไปจากสนามอยู่บ่อย ๆ เลยครับ บางทีอาจต้องให้เป็นของขวัญวันคริสต์มาสกันด้วยซ้ำ” เขาพูดพลางหัวเราะ

“ที่นี่เป็นสโมสรที่ผูกพันกับชุมชนมากจริง ๆ เวลาคุณออกไปข้างนอกในวันเสาร์ คุณจะได้กลิ่นทะเล ได้ยินเสียงนกนางนวล และรู้ว่าปลากำลังถูกนำกลับเข้าฝั่งจากเรือประมง

“พอมองย้อนกลับไป ความทรงจำของผมคือการนั่งอยู่ข้างสนามในฐานะเด็กเก็บบอล ได้ยินเสียงเพลง แล้วก็มองดูนักเตะเดินลงสนาม ตั้งแต่วินาทีนั้นคุณก็เริ่มฝันแล้วว่า ‘ผมอยากเป็นแบบนั้น’ เข้าใจไหมครับ?”

หลังใช้เวลาพูดคุยกับฮิลล์ประมาณหนึ่งชั่วโมง ก็เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นนักฟุตบอลที่รักในสิ่งที่ตัวเองทำอย่างแท้จริง เขาเป็นคนติดดิน รู้จักคิด และยังมีความกระตือรือร้นต่อเกมฟุตบอลแบบเด็ก ๆ ที่เป็นธรรมชาติ ไม่ได้ฝืนแสดงออก

สำหรับฮิลล์ ทุกก้าวสำคัญในอาชีพคือสิ่งที่ควรเก็บเกี่ยวความสุขเอาไว้ เขายังให้ความสำคัญกับทุกคนที่ช่วยพาเขามาถึงจุดนี้ โดยเฉพาะครอบครัวของตัวเอง

การเป็นพ่อ คือหนึ่งในประสบการณ์ที่พิเศษที่สุดในชีวิต

การพูดคุยครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากบอร์นมัธจัดกิจกรรมเล็ก ๆ ในธีมฮาโลวีนให้กับนักเตะและครอบครัวของพวกเขาไม่นาน ฮิลล์เองก็เพิ่งมีลูกคนแรกชื่อ เอดี ซึ่งเกิดเมื่อเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา กับ ทารา ภรรยาของเขา ทั้งคู่พบกันตั้งแต่สมัยที่ฮิลล์อายุ 18 ปีและยังเล่นให้ฟลีตวูด

“การได้เป็นพ่อเป็นหนึ่งในประสบการณ์ที่พิเศษที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมาในชีวิตครับ” เขากล่าว

“แต่ก็ไม่มีคู่มือสอนหรอกนะครับ ทุกอย่างเหมือนกับมีคนเดินมาบอกว่า ‘ยินดีด้วย คุณมีลูกแล้ว’ จากนั้นประตูก็ปิดลง!

“เดี๋ยวก่อนสิ แล้วผมต้องทำอะไรต่อ? มีหนังสือสอนเรื่องนี้ไหมเนี่ย? ภรรยาของผมทำหน้าที่ได้ยอดเยี่ยมมากจริง ๆ ครับ”

นอกจากชีวิตครอบครัวที่กำลังเริ่มต้นบทใหม่แล้ว ปีนี้ยังเป็นปีที่โดดเด่นสำหรับฮิลล์ในสนามฟุตบอลด้วยเช่นกัน

ตลอดปี 2026 เขาลงเล่นฟุตบอลพรีเมียร์ลีกให้บอร์นมัธครบทุกนาที ช่วยให้ทีมคว้าสิทธิ์ไปเล่นฟุตบอลยุโรปภายใต้การคุมทีมของ อันโดนี อิราโอลา และกำลังเดินหน้าต่อภายใต้ มาร์โก โรเซอ กุนซือคนใหม่ของสโมสร

เมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา โรเซอกล่าวว่า หากฮิลล์เล่นได้เหมือนเกมที่บอร์นมัธเอาชนะแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด 3-0 เมื่อสุดสัปดาห์ก่อน เขาก็จะเป็นหนึ่งในกองหลังที่ดีที่สุดของอังกฤษ

“มันเป็นความฝันของเด็กทุกคนไม่ใช่เหรอครับ?” ฮิลล์ตอบ เมื่อถูกถามถึงโอกาสติดทีมชาติอังกฤษ ซึ่งตอนนี้ไม่ได้ดูเป็นเรื่องเพ้อฝันอีกต่อไป

“คุณเติบโตมากับการดูทีมชาติอังกฤษทางโทรทัศน์ ไม่ว่าจะเป็นฟุตบอลโลกหรือฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป การได้เล่นให้ทีมชาติเป็นหนึ่งในเกียรติยศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่คุณจะได้รับในวงการฟุตบอล”

พ่อที่ไม่อยากให้ลูกเล่นฟุตบอลเพียงเพราะตัวเองเคยเป็นนักเตะ

ฮิลล์ไม่ได้มองโอกาสติดทีมชาติเป็นเรื่องที่ควรเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ และส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะคำสอนจาก แมตต์ ฮิลล์ ผู้เป็นพ่อ

แมตต์เคยเป็นกองหลังให้กับเพรสตัน นอร์ธ เอนด์, วูล์ฟแฮมป์ตัน วันเดอเรอร์ส, เชฟฟิลด์ ยูไนเต็ด และควีนส์พาร์ก เรนเจอร์ส ตลอดอาชีพค้าแข้ง เขาลงสนามในฟุตบอลลีกมากกว่า 550 นัด

หนึ่งในความทรงจำที่เจมส์ชื่นชอบที่สุดคือการได้เฝ้าดูคุณพ่อเล่นฟุตบอล

“ตอนที่วูล์ฟส์เลื่อนชั้น ผมได้ยืนอยู่บนโพเดียมพร้อมกับเหรียญรางวัลด้วยครับ ผมมีความสุขกับทุกช่วงเวลาจริง ๆ” เขาเล่า

อย่างไรก็ตาม แมตต์ระมัดระวังเสมอเมื่อต้องตัดสินใจว่าจะผลักดันลูกชายทั้งสองคนเข้าสู่เส้นทางฟุตบอลจริงจังหรือไม่ ไทเลอร์ น้องชายของเจมส์ ปัจจุบันเล่นให้ทอร์คีย์ ยูไนเต็ด หลังผ่านระบบเยาวชนของแบล็กพูลมาก่อน

สิ่งที่แมตต์ไม่ต้องการคือการที่ลูกชายกลายเป็นนักฟุตบอลเพียงเพราะพ่อของพวกเขาเคยเป็นนักเตะมาก่อน

“พ่อไม่อยากให้ผมรู้สึกว่าฟุตบอลเป็นแค่งานที่ต้องทำครับ” ฮิลล์อธิบาย

“พ่ออยากให้ผมรู้สึกว่าผมอยากอยู่ตรงนี้เพราะผมรักในสิ่งที่ทำ นี่คือความหลงใหลของผม มันทำให้ผมมีความสุข พ่ออยากให้ผมค้นพบข้อสรุปนั้นด้วยตัวเอง ไม่ใช่เป็นคนตัดสินใจแทนผม”

สิ่งที่น่าทึ่งคือ ฮิลล์ไม่ได้เล่นฟุตบอลอย่างเป็นระบบกับทีมใดเลยจนกระทั่งอายุ 10 ขวบ ก่อนหน้านั้นเขาเพียงเตะบอลเล่นกับน้องชายในสวนหลังบ้านที่เมืองเพรสตัน และมักจะชวนพ่อที่เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางไปฝึกซ้อมไกลถึงควีนส์พาร์ก เรนเจอร์ส ให้ออกมาเล่นด้วยกัน

“ผมไม่รู้เหมือนกันว่าพ่อทำได้ยังไง” เขาพูดพร้อมรอยยิ้ม

“พ่อเพิ่งลงเล่นเกมในวันเสาร์ กลับมาถึงบ้าน แล้วพวกเราก็พยายามลากพ่อออกไปข้างนอกเพื่อฝึกเดาะบอลหรือไม่ก็เข้าแท็กเกิลใส่พ่อ เด็กผู้ชายสองคนที่มีพลังเหลือล้นอยู่ตลอดเวลา”

จากฟุตบอลสมัครเล่น สู่การเป็นนักเตะอายุน้อยที่สุดของฟลีตวูด

ในที่สุด ฮิลล์ก็เริ่มเล่นฟุตบอลในระดับซันเดย์ลีก หลังเข้าร่วมทีมที่ชื่อ เอซี เพรสตัน เพราะมีเพื่อนร่วมชั้นเรียนคนหนึ่งเล่นให้กับทีมนี้อยู่ก่อนแล้ว

“ผมอยากมีทีมให้เล่นด้วยมาก ๆ ครับ” เขาเล่า

“คุณไปลองที่นั่นบ้าง ที่นี่บ้าง นั่งอยู่ในรถหลังจบเกม แล้วแวะซื้อชุดอาหารราคาประหยัดจากเทสโก้ สิ่งเล็ก ๆ เหล่านี้แหละครับที่ยังติดอยู่ในความทรงจำของคุณ”

ฮิลล์เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมที่ไม่มีทีมฟุตบอลให้ลงเล่น เขาจึงหันไปเล่นรักบี้แทน และยอมรับว่าตัวเองสนุกกับกีฬาชนิดนี้ไม่น้อย นอกจากนี้ เขายังมีความสามารถด้านกรีฑาและเคยแข่งขันขว้างหอกด้วย ซึ่งกลายเป็นทักษะที่มีประโยชน์กับการทุ่มบอลไกลในสนามฟุตบอลทุกวันนี้

เขาเคยไปทดสอบฝีเท้ากับแบล็กพูลเป็นเวลาหกเดือน แต่สุดท้ายไม่ได้รับสัญญา จากนั้นจึงย้ายไปอยู่กับโบลตัน วันเดอเรอร์ส เป็นเวลาสองปี ก่อนถูกปล่อยตัวเมื่ออายุ 14 ปี

ในช่วงนั้นเอง แมตต์ ผู้เป็นพ่อได้ก่อตั้งอะคาเดมีชื่อ 4 โปร ขึ้นมา เพื่อช่วยให้นักฟุตบอลระดับรากหญ้ามีโอกาสแสดงความสามารถต่อหน้าสโมสรอาชีพ และนั่นคือเหตุผลที่เจมส์ได้ไปทดสอบฝีเท้ากับฟลีตวูดในเวลาต่อมา

เมื่ออายุ 16 ปี ฮิลล์กลายเป็นนักเตะอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสร โดยลงสนามเป็นตัวสำรองในเกมคาราบาว คัพ ที่พบกับเลสเตอร์ ซิตี้ เมื่อเดือนสิงหาคม ปี 2018 ภายใต้การคุมทีมของ โจอี บาร์ตัน

เขายังจำการร้องเพลงต้อนรับนักเตะใหม่ของทีม ซึ่งเป็นเพลงของเอมิเน็มที่เจ้าตัวมองว่าออกแนวหดหู่ ได้เป็นอย่างดี เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นที่โรงแรมของทีม และสร้างความกดดันให้เขามากกว่าการลงเล่นในสนามเสียอีก

แต่ตามนิสัยของฮิลล์ เขากลับจดจำรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทำให้ตัวเองมีความสุขได้เสมอ

“คุณเข้าไปในโรงแรม แล้วเห็นเตียงใหญ่สองเตียงในห้องเดียวกัน คุณก็คิดแค่ว่า ‘ว้าว นี่มันสุดยอดมากเลย’”

ส่วนบรรยากาศในสนามแข่งขันจริง ๆ เป็นอย่างไร?

“สนามมันเรียบกริบเลยครับ คุณกำลังเล่นต่อหน้าฝูงชนจำนวนมากเป็นครั้งแรก จนแทบไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ทุกอย่างดังจนเหมือนเสียงอื้ออึงไปหมด

“สิ่งหนึ่งที่ผมจำได้คือเวลานักเตะส่งบอล เสียงมันแตกต่างจากที่เคยได้ยิน มันดังเหมือนเสียง… ตูม!”

การเริ่มต้นอาชีพในฟุตบอลระดับอาชีพทำให้ฮิลล์ได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ แตกต่างจากนักเตะที่เติบโตในอะคาเดมีของสโมสรระดับสูงตั้งแต่ต้น

“มันเป็นสภาพแวดล้อมที่โหดมากครับ ตอนนี้ทุกคนต้องการสามคะแนน มันเกี่ยวข้องกับปากท้องของผู้คน รวมถึงคนในเมืองที่คุณเป็นตัวแทนลงแข่งขันด้วย”

“พ่อมีบทบาทสำคัญมากในการช่วยให้ผมพัฒนาตัวเองและเรียนรู้จากความผิดพลาด โดยไม่ปล่อยให้ผมหมกมุ่นกับเรื่องต่าง ๆ มากเกินไป”

คำแนะนำเหล่านั้นมีประโยชน์อย่างยิ่ง เมื่อมีแมวมองจากบาร์เซโลนาเดินทางมาดูฟอร์มของเขาในเกมกับเบอร์ตัน อัลเบียน ตอนอายุ 19 ปี

“ผมจำได้แค่ว่าสัปดาห์ที่เรากลับมาฝึกซ้อม นักเตะทีมชุดใหญ่พากันแซวผม พวกเขาบอกว่าบาร์เซโลนากำลังจะมาดูพวกเขาเล่นครับ” ฮิลล์เล่าพร้อมหัวเราะ

บอร์นมัธคือบทเรียนที่ต้องใช้เวลา

แม้จะเซ็นสัญญากับบอร์นมัธตั้งแต่ปี 2022 แต่ฮิลล์ต้องใช้เวลาพอสมควรกว่าจะก้าวขึ้นมาเป็นกำลังสำคัญของทีม และปีนี้คือช่วงเวลาที่เขาแจ้งเกิดได้อย่างเต็มตัว

“ผมเข้าใจตั้งแต่ช่วงแรก ๆ เลยว่า ผมคงไม่ได้ลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่ทันที” เขากล่าว

“ผมเชื่อมั่นอย่างมากในการทำงานหนัก และพยายามทำทุกอย่างในแต่ละวันให้ดีที่สุด เพื่อให้แน่ใจว่าเมื่อโอกาสมาถึง ผมจะไม่ปล่อยให้มันหลุดมือไป”

หนึ่งในสิ่งที่ฮิลล์พยายามพัฒนาคือความสามารถในการเล่นกับบอล เขายกย่องอันโดนี อิราโอลาว่าเป็นโค้ชที่ตรงไปตรงมาอย่างมาก โดยเฉพาะเวลาสะท้อนข้อผิดพลาด แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นคนที่มีอิทธิพลต่อพัฒนาการของเขาอย่างมหาศาล

“ผมคิดว่าที่ฟลีตวูด ผมพัฒนาตัวเองได้มากในเรื่องร่างกาย ไม่ว่าจะเป็นการขึ้นโหม่ง การเข้าปะทะ หรือการฝึกซ้อมต่าง ๆ

“แต่เมื่อย้ายมาบอร์นมัธ สิ่งที่ผมได้พัฒนาเพิ่มเติมคือด้านเทคนิคและแท็กติกครับ”

เขายังให้เครดิตกับการย้ายไปเล่นแบบยืมตัวกับฮาร์ตส์และแบล็กเบิร์น โรเวอร์ส ซึ่งช่วยให้เขาได้รับความไว้วางใจมากพอที่จะกลับมาแย่งตำแหน่งในทีมบอร์นมัธ

เมื่อปัญหาอาการบาดเจ็บเกิดขึ้นในช่วงเปลี่ยนผ่านเข้าสู่ปีใหม่ อิราโอลาจึงหันมาให้โอกาสฮิลล์ และนับจากนั้นเขาก็ลงสนามในทุกเกมของทีม

“ยังมีอีกหลายอย่างที่ผมอยากพัฒนาครับ ตอนนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองอยู่ในจุดที่ยอดเยี่ยมมาก” เขากล่าว

อย่างไรก็ตาม ฮิลล์ไม่ได้คิดว่าตัวเองเก่งพอแล้ว เขายังมองเห็นพื้นที่ให้พัฒนาต่อไปได้อีกมาก และจำคำแนะนำของบาร์ตันได้เสมอ ซึ่งเคยบอกเขาตอนอายุ 15 ปีว่า นักฟุตบอลจะรู้ได้ว่าตัวเองประสบความสำเร็จในวงการนี้จริง ๆ ก็ต่อเมื่อแขวนสตั๊ดไปแล้วเท่านั้น

“ตั้งแต่วินาทีนั้น วิธีคิดของผมก็เปลี่ยนไปครับ ไม่ว่าผมจะก้าวขึ้นไปได้สูงแค่ไหน ผมก็จะไม่มีวันเป็นนักเตะที่สมบูรณ์แบบจนกว่าทุกอย่างจะจบลง” เขากล่าว

ความฝันติดทีมชาติอังกฤษที่เริ่มเข้าใกล้ความจริง

การเดินทางของฮิลล์พาเขามาถึงพรีเมียร์ลีกกับบอร์นมัธ สโมสรที่เขาบอกว่ามีนักเตะพรสวรรค์สูงอยู่ในทีมอย่างน่าทึ่ง และยังเป็นกลุ่มผู้เล่นที่มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นต่อกัน

เขายังได้รับแรงบันดาลใจจากการเห็น อเล็กซ์ สก็อตต์ เพื่อนร่วมทีมได้รับโอกาสลงเล่นให้ทีมชาติอังกฤษเป็นครั้งแรก เพราะนั่นทำให้เขาเห็นว่าความฝันของตัวเองก็สามารถเป็นจริงได้เช่นกัน

“ผมมองเขาแล้วคิดว่า รู้ไหม มันเป็นไปได้จริง ๆ คุณสามารถพัฒนาตัวเองและก้าวขึ้นไปได้” ฮิลล์กล่าว

“ถ้าคุณมุ่งมั่นกับการแสดงตัวตนในเวอร์ชันที่ดีที่สุดออกมาให้ได้ ในทุกสัปดาห์อย่างสม่ำเสมอ”

สำหรับฮิลล์ การติดทีมชาติอังกฤษอาจกลายเป็นเป้าหมายที่จับต้องได้มากขึ้น หลังจากที่เขาสร้างผลงานโดดเด่นในพรีเมียร์ลีก และได้รับคำชื่นชมจากผู้จัดการทีมคนใหม่ของบอร์นมัธ

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังเลือกที่จะซึมซับความสุขจากทุกช่วงเวลาของเส้นทางนี้ โดยเฉพาะประสบการณ์การลงเล่นในฟุตบอลยุโรปกับต้นสังกัด

“เวลาคุณได้เข้าไปฝึกซ้อมจริง ๆ ในสนามที่ใช้แข่งขัน และสวมเสื้อเอี๊ยมที่เขียนคำว่า ‘ยูโรปาลีก’ อยู่บนนั้น มันให้ความรู้สึกเหมือนไม่ใช่เรื่องจริงเลยครับ” เขากล่าว

“เมื่อก่อนผมนั่งอยู่ที่บ้านในสมัยเล่นให้ฟลีตวูด เปิดโทรทัศน์ดูแชมเปียนส์ลีกและยูโรปาลีก แล้ววันนี้ผมสามารถพูดได้ว่าตัวเองก้าวมาถึงระดับนั้นแล้ว มันเป็นเกียรติอย่างยิ่งจริง ๆ ครับ”

จากเด็กชายที่เคยนั่งดูนักเตะเดินลงสนามในฐานะเด็กเก็บบอล สู่กองหลังที่ได้ลงเล่นทุกนาทีในพรีเมียร์ลีกตลอดปี 2026 เส้นทางของเจมส์ ฮิลล์แสดงให้เห็นว่า การไปถึงจุดสูงสุดไม่ได้เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน

เขาเคยถูกปล่อยตัวจากสโมสรเยาวชน เคยต้องเริ่มต้นใหม่ และเคยใช้เวลาหลายปีรอโอกาสของตัวเอง แต่ทุกประสบการณ์ล้วนกลายเป็นบทเรียนที่ช่วยหล่อหลอมให้เขาเป็นนักฟุตบอลอย่างทุกวันนี้

ตอนนี้ฮิลล์มีทั้งตำแหน่งตัวจริงกับบอร์นมัธ ประสบการณ์ในฟุตบอลยุโรป และความเชื่อมั่นที่เพิ่มขึ้นจากการเห็นเพื่อนร่วมทีมก้าวไปติดทีมชาติอังกฤษ

คำถามจึงไม่ใช่แค่ว่าเขาจะไปได้ไกลแค่ไหน แต่เป็นว่าเด็กหนุ่มจากฟลีตวูดคนนี้จะสามารถเดินทางไปถึงเวมบลีย์ในสีเสื้อทีมชาติอังกฤษได้หรือไม่

สำหรับฮิลล์ คำตอบอาจไม่ได้อยู่ที่การเร่งรีบไปให้ถึงปลายทาง แต่อยู่ที่การทำงานหนักในทุกวัน และไม่ลืมความรู้สึกของเด็กชายคนหนึ่งที่เคยนั่งข้างสนาม พร้อมกับฝันว่า สักวันหนึ่งเขาจะได้เป็นนักฟุตบอลที่ตัวเองเฝ้ามองอยู่ตรงหน้า