ผู้ตัดสินพรีเมียร์ลีก มาจากไหน? เรื่องนี้สำคัญกว่าที่คิด และไม่ใช่แค่เรื่องอคติ

BK8

แทงบอล

ผู้ตัดสินฟุตบอลมักถูกถามอยู่เสมอว่าเชียร์สโมสรไหน และความสัมพันธ์หรือความผูกพันที่อาจมีต่อทีมต่าง ๆ ของ ผู้ตัดสินพรีเมียร์ลีก ก็มักกลายเป็นประเด็นให้แฟนบอลหยิบมาคาดเดากันอยู่บ่อยครั้ง

ประเด็นนี้กลับมาเป็นที่พูดถึงอีกครั้งจากกรณีของ คริส คาวานาห์ ผู้ตัดสินที่ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในเกรตเตอร์แมนเชสเตอร์ ได้รับมอบหมายให้ลงทำหน้าที่ในเกมระหว่างลิเวอร์พูลกับแมนเชสเตอร์ ซิตี้ ที่แอนฟิลด์ และตัดสินใจไล่นักเตะเจ้าบ้านออกจากสนามในช่วงที่สกอร์ยังเสมอกัน 0-0

หลังจากนั้นเพียง 16 นาที แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ก็ขึ้นนำ 3-0 และเกมแทบไม่มีอะไรให้ลุ้นอีกต่อไป

ในคอลัมน์ถาม-ตอบประจำสัปดาห์ที่ผมเขียนให้กับ The Athletic หลังจบเกมดังกล่าว มีคนถามผมว่า การแต่งตั้งคาวานาห์ให้ทำหน้าที่ในเกมนี้เหมาะสมแล้วหรือไม่ เมื่อพิจารณาว่าแฟนบอลอาจมองว่าผู้ตัดสินมีอคติ แม้ในความเป็นจริงจะไม่มีเรื่องแบบนั้นก็ตาม

คำถามนี้ถือว่าสมเหตุสมผล แม้ว่าผมจะรู้จักคริสเป็นอย่างดี เพราะทำงานร่วมกับเขาในฐานะเพื่อนร่วมอาชีพอย่างใกล้ชิดมานานถึง 10 ปี จนมั่นใจได้ว่าเขามีความซื่อตรง และสามารถตัดสินเกมโดยมองข้ามตราสโมสรหรือสีเสื้อของทีมที่ลงแข่งขันได้

หลักฐานที่มีอยู่ก็สนับสนุนเรื่องนี้เช่นกัน

ตลอดระยะเวลากว่าสี่ฤดูกาลที่ผ่านมา เมื่อคณะกรรมการอิสระเข้ามาประเมินการตัดสินใจสำคัญของผู้ตัดสิน คาวานาห์ไม่เคยมีการตัดสินใจในสนามที่เป่าให้จุดโทษหรือแจกใบแดงซึ่งเป็นประโยชน์ต่อสโมสรจากแมนเชสเตอร์ทั้งสองทีม แล้วภายหลังถูกตัดสินว่าการตัดสินใจนั้นผิดพลาดแม้แต่ครั้งเดียว

ฤดูกาลที่แล้ว เขาเคยให้จุดโทษแก่แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ในเกมเปิดบ้านพบลิเวอร์พูล แต่การตัดสินใจดังกล่าวเกิดขึ้นหลังจากมีการแทรกแซงจาก VAR ส่วนผลงานของเขาในฐานะผู้ตัดสิน VAR ตลอดช่วงเวลาเดียวกันก็ไม่มีข้อผิดพลาดที่ถูกบันทึกไว้ในเกมที่เกี่ยวข้องกับแมนเชสเตอร์ ซิตี้ หรือแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด เพื่อนบ้านร่วมเมืองของพวกเขา

ถึงอย่างนั้น ผู้คนบางส่วนก็ยังไม่เชื่อเมื่อมีรายงานว่าคาวานาห์เป็นแฟนบอลของดรอยล์สเดน สโมสรที่เขาเคยติดตามในท้องถิ่น ซึ่งปัจจุบันเล่นอยู่ในฟุตบอลอังกฤษระดับดิวิชันที่ 9

ผมเดาว่าข้อมูลนี้คงไม่ทำให้คนที่ตั้งข้อสงสัยอยู่แล้วเปลี่ยนความคิด แต่สิ่งที่รายงานนั้นเป็นความจริง

ทุกปี ผู้ตัดสินจะต้องกรอกแบบฟอร์มเพื่อแจ้งผลประโยชน์หรือความเกี่ยวข้องที่อาจมีผลต่อการทำหน้าที่ โดยหน่วยงาน Pro Ref ซึ่งเป็นนายจ้างของพวกเขาเป็นผู้กำหนดให้ดำเนินการ

คงมีเพียงคนโง่เท่านั้นที่คิดจะปกปิดความจริง เพราะทุกคนย่อมมีคนรู้จักสักคนที่พร้อมนำเรื่องไปเปิดเผยบนโซเชียลมีเดียหรือแจ้งสื่อมวลชนทันทีที่มีโอกาส

นโยบายของ Pro Ref ซึ่งเผยแพร่ไว้ทางออนไลน์ ระบุว่าผู้ตัดสินจะไม่ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ในเกมที่ตนมีความเกี่ยวข้องอย่างมีนัยสำคัญกับทีมใดทีมหนึ่ง ความเกี่ยวข้องดังกล่าวครอบคลุมถึงความสัมพันธ์ทางครอบครัว ความสัมพันธ์เชิงรักใคร่หรือความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ใกล้ชิด ตลอดจนการทำธุรกิจกับบุคคลที่เกี่ยวข้องกับสโมสร

เมื่อมีข้อกำหนดเหล่านี้แล้ว สิ่งที่เหลือให้พิจารณาก็คือเรื่องภูมิศาสตร์ ซึ่งกลายเป็นปัญหาที่ท้าทายมากขึ้นในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา เนื่องจากมีผู้ตัดสินจากทางตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษและยอร์กเชียร์ได้รับการเลื่อนชั้นขึ้นมาทำหน้าที่มากขึ้น เมื่อเทียบกับผู้ตัดสินจากทางใต้ของประเทศ

นโยบายการแต่งตั้งผู้ตัดสินระบุว่า เจ้าหน้าที่จะไม่ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ในเกมที่มีสโมสรจาก “เมืองหรือเขตเมืองเดียวกันกับที่ผู้ตัดสินอาศัยอยู่ โดยไม่รวมลอนดอน”

คาวานาห์ไม่ได้อาศัยอยู่ในตัวเมืองแมนเชสเตอร์ หากแต่เป็นพื้นที่เกรตเตอร์แมนเชสเตอร์ที่มีขนาดใหญ่กว่ามาก ดังนั้น เขาจึงยังมีสิทธิ์ได้รับมอบหมายให้ตัดสินเกมของทั้งแมนเชสเตอร์ ซิตี้ และแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด

ข้อยกเว้นสำหรับลอนดอนในนโยบายของ Pro Ref เป็นเรื่องที่น่าสนใจ แต่ในทางปฏิบัติกลับแทบไม่มีความสำคัญกับพรีเมียร์ลีกมานานกว่า 20 ปีแล้ว เพราะไม่มีผู้ตัดสินจากเมืองหลวงคนใดได้ลงทำหน้าที่ในเกมพรีเมียร์ลีกอีกเลยนับตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2003

จากยุคแรกของพรีเมียร์ลีก สู่การรวมศูนย์ผู้ตัดสิน

แต่ในอดีตไม่ได้เป็นเช่นนี้เสมอไป

ในฤดูกาลแรกของพรีเมียร์ลีกเมื่อปี 1992-93 การแต่งตั้งผู้ตัดสินยังคงใช้ระบบดั้งเดิม โดยแบ่งเกมให้ผู้ตัดสินทั้งหมด 35 คนจากพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วอังกฤษ และอีก 5 คนจากเวลส์รับหน้าที่

ผู้ตัดสินพรีเมียร์ลีก ประจำฤดูกาล 1992-93 มาจากพื้นที่ใดบ้าง

สโมสรพรีเมียร์ลีกไม่พอใจกับมาตรฐานการตัดสินในเวลานั้น จึงเรียกร้องให้มีการเปลี่ยนแปลงแนวทางอย่างรวดเร็ว และภายในเวลาเพียงสองปี จำนวนผู้ตัดสินที่อยู่ในระบบก็ลดลงเหลือ 23 คน

การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญถัดมาเกิดขึ้นในปี 2001 เมื่อมีการจัดตั้งกลุ่มผู้ตัดสินที่เรียกว่า Select Group ซึ่งเป็นชื่อที่ฟังดูเป็นทางการอย่างยิ่ง พร้อมเปิดโอกาสให้ผู้ตัดสินเข้ามาทำงานเต็มเวลาในองค์กรใหม่ที่ชื่อว่า Professional Game Match Officials Limited หรือ PGMOL

ในช่วงแรก การกระจายตัวของผู้ตัดสินยังคงสะท้อนสัดส่วนประชากรของอังกฤษได้ค่อนข้างดี โดยในฤดูกาลแรกของ PGMOL มีเกมพรีเมียร์ลีกถึง 30 เปอร์เซ็นต์ที่ตัดสินโดยกรรมการจากลอนดอนและมณฑลโดยรอบ

แต่ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งทศวรรษ ผู้ตัดสินจากพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษส่วนนี้ก็หายไปจากพรีเมียร์ลีกทั้งหมด

นับตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2010 จนถึงเดือนมกราคมของปีนี้ มีการแข่งขันเกิดขึ้นถึง 791 นัด ระหว่างเกมสุดท้ายที่สตีฟ เบนเน็ตต์ ผู้ตัดสินจากเคนต์ ลงทำหน้าที่ในเกมของแอสตัน วิลล่า กับเกมแรกของฟาไร ฮัลลัม ผู้ตัดสินจากเซอร์รีย์ ซึ่งได้ลงทำหน้าที่ในเกมของแมนเชสเตอร์ ซิตี้

สำหรับฤดูกาลนี้ หากนับผู้ตัดสินทั้ง 21 คนที่ได้ลงทำหน้าที่ในพรีเมียร์ลีก รวมถึงรายชื่อผู้ตัดสินสำหรับเกมสุดสัปดาห์นี้ด้วย จะพบว่ามีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ประจำอยู่ในพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ นั่นคือฮัลลัม

ในทางกลับกัน ผู้ตัดสินอีก 16 คนมาจากทางตะวันตกเฉียงเหนือ ได้แก่ เกรตเตอร์แมนเชสเตอร์ เมอร์ซีย์ไซด์ และแลงคาเชียร์ รวมถึงทางตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งประกอบด้วยเซาท์ยอร์กเชียร์ เวสต์ยอร์กเชียร์ นอร์ธัมเบอร์แลนด์ และไทน์แอนด์แวร์

ผู้ตัดสินพรีเมียร์ลีก ประจำฤดูกาล 2026-27 มาจากพื้นที่ใดบ้าง

ตอนที่ผมได้รับเลือกเข้าสู่ Select Group ในปี 2015 ผมเป็นหนึ่งในผู้ตัดสินเพียงสามคนที่อาศัยอยู่ทางใต้ของเบอร์มิงแฮม โดยอีกสองคนมาจากทางตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษทั้งคู่

ในปีนั้น ริชาร์ด สคูดามอร์ ประธานบริหารพรีเมียร์ลีก ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นผู้ตัดสินในเมืองบริสตอลด้วย ได้เข้าพบกลุ่มผู้ตัดสินในการประชุมประจำปี เขากล่าวต้อนรับผมเข้าสู่กลุ่ม และตั้งคำถามอย่างเปิดเผยว่าทำไมผู้ตัดสินจากทางใต้จึงมีอยู่ในห้องประชุมเพียงน้อยนิด

ปัญหานี้สำคัญจริงหรือไม่?

คำถามที่ควรถามต่อจากเรื่องทั้งหมดนี้ก็คือ แล้วการที่ผู้ตัดสินส่วนใหญ่มาจากบางพื้นที่ของประเทศนั้นสำคัญจริงหรือไม่?

คำตอบคือสำคัญ เพราะความหลากหลายเป็นเรื่องที่มีความหมาย

การทำให้ผู้ตัดสินจากกลุ่มชาติพันธุ์ที่แตกต่างกันและผู้หญิงมีตัวแทนอยู่ในระบบมากขึ้น เป็นประเด็นที่ Pro Ref กำลังดำเนินการอย่างเหมาะสมผ่านโครงการส่งเสริมโอกาสที่ชื่อว่า Breaking Barriers

แต่ในขณะเดียวกัน กลับไม่มีการให้ความสำคัญอย่างชัดเจนกับการขาดความหลากหลายทางภูมิศาสตร์ โดยเฉพาะการที่มีผู้ตัดสินจากลอนดอนและพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษน้อยมาก ทั้งที่บริเวณนี้เป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลายมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศในแง่ของประชากรและสังคมโดยรวม

สมาคมฟุตบอลอังกฤษ หรือ FA ซึ่งดูแลผู้ตัดสินในช่วงต้นของเส้นทางอาชีพ รวมถึง Pro Ref ควรเปิดโอกาสให้คนที่มีความสามารถจากกลุ่มผู้สมัครที่กว้างขวางที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

คำถามถัดมาคือ แล้วเราจะทำอะไรเพื่อแก้ปัญหานี้ได้บ้าง?

คำตอบต้องเริ่มจากการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเส้นทางอาชีพผู้ตัดสิน ซึ่ง FA นำมาใช้ตั้งแต่ปี 2002

ระบบเลื่อนชั้นแบบเดิม และจุดเริ่มต้นของปัญหา

ก่อนหน้านั้น ผู้ตัดสินที่อยู่ในช่วงกลางของเส้นทางอาชีพจะได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ในลีกระดับภูมิภาคที่ครอบคลุมพื้นที่ซึ่งพวกเขาอาศัยอยู่ โดยจะมีผู้ประเมินเข้ามาตรวจสอบผลงานเป็นครั้งคราว และหลังจบทุกเกม ทั้งสองสโมสรที่ลงแข่งขันจะเป็นผู้ให้คะแนนการทำหน้าที่ของกรรมการด้วย

แต่ละลีกจะจัดทำบัญชีจัดอันดับผลงานของผู้ตัดสินของตัวเอง และกรรมการที่ได้คะแนนสูงสุดก็จะได้รับการเลื่อนชั้นขึ้นไปสู่ระดับถัดไป ซึ่งอยู่ต่ำกว่าระดับของฟุตบอลลีกอังกฤษ หรือ English Football League ในปัจจุบันเพียงขั้นเดียว

ระบบนี้ช่วยให้มีการกระจายโอกาสอย่างเป็นธรรมไปทั่วอังกฤษ ผู้ตัดสินที่ดีที่สุดในลอนดอน ซึ่งทำหน้าที่ในลีกท้องถิ่นอย่าง Isthmian League ก็จะได้รับการเลื่อนชั้น เช่นเดียวกับผู้ตัดสินที่ทำผลงานได้ดีที่สุดใน Northern Premier League และการแข่งขันระดับภูมิภาคอื่น ๆ

ปัญหาคือ ลีกแต่ละแห่งที่ได้รับการยอมรับในระบบนี้มีมาตรฐานแตกต่างกันอย่างมาก นั่นหมายความว่าผู้ตัดสินบางคนสามารถเลื่อนชั้นจากฟุตบอลระดับต่ำขึ้นไปสู่การแข่งขันระดับกึ่งอาชีพที่สูงขึ้นได้โดยตรง

แรงกดดันให้เปลี่ยนแปลงระบบจึงนำไปสู่การจัดตั้งระบบระดับชาติขึ้นในปี 2002 โดยรวบรวมผู้ตัดสินจากทั่วอังกฤษมาไว้ในบัญชีจัดอันดับเดียวกัน พร้อมกับยุบลีกที่มีมาตรฐานอ่อนแอกว่าออกไป

เมื่อมองบนกระดาษแล้ว การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้ดูสมเหตุสมผล แต่มีปัญหาหนึ่งที่เกิดขึ้นตั้งแต่ตอนนั้นและยังคงอยู่จนถึงทุกวันนี้

ผู้ประเมินผู้ตัดสินในทางตอนเหนือของอังกฤษมักให้คะแนนสูงกว่าผู้ประเมินในทางตอนใต้มาโดยตลอด

ผมเองก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น และไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมปัญหานี้จึงไม่เคยได้รับการแก้ไขอย่างจริงจัง แต่สิ่งที่ชัดเจนคือมันยังคงเกิดขึ้นต่อไป

ผมได้เห็นความแตกต่างนี้ด้วยตัวเองเมื่อไม่กี่ฤดูกาลก่อน ตอนที่ได้รับเชิญให้เป็นวิทยากรในการฝึกอบรมผู้ประเมินผู้ตัดสิน ซึ่งจัดขึ้นในสถานที่สี่แห่งทั่วอังกฤษ

หลังจากพูดจบ ผมยังอยู่ต่อเพื่อดูพวกเขาวิเคราะห์เหตุการณ์หลายจังหวะจากเกมที่เพิ่งแข่งขันไปไม่นาน และสิ่งที่เห็นก็คือมาตรฐานความคาดหวังของแต่ละพื้นที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน

ในทางเหนือ ผู้ตัดสินได้รับคำชมจากการควบคุมเกมที่มีการเข้าปะทะหนัก ๆ ได้ดี แต่ในทางใต้ ผู้ตัดสินคนเดียวกันกลับถูกตำหนิอย่างหนัก อย่างน้อยก็ในเรื่องการปล่อยให้นักเตะรอดจากใบเหลืองในจังหวะที่ควรได้รับ

เมื่อไม่นานมานี้ ผมยังได้พบผู้ตัดสินคนหนึ่งจากมิดแลนด์ส ซึ่งบอกผมว่าคะแนนเฉลี่ยของเขาจากเกมที่ทำหน้าที่ทางเหนือของพื้นที่ที่เขาอาศัยอยู่นั้น สูงกว่าเกมทางใต้ถึงสองคะแนนเต็ม

การบอกต่อแบบปากต่อปากก็มีส่วนสำคัญในการค้นหาผู้ตัดสินที่มีความสามารถเช่นกัน กรรมการดาวรุ่งที่สามารถสร้างความประทับใจให้กับผู้มีอำนาจในวงการได้ ย่อมมีโอกาสก้าวขึ้นไปตามเส้นทางอาชีพได้เร็วกว่า

แต่ลองเดาดูสิว่า ผู้มีอำนาจระดับสูงในวงการผู้ตัดสินเหล่านั้นอาศัยอยู่ที่ไหนกันบ้าง?

ผู้บริหาร PGMOL หรือ Pro Ref สามคนล่าสุดล้วนมาจากยอร์กเชียร์ ส่วนหัวหน้าฝ่ายผู้ตัดสินของ EFL มาจากเชสเชียร์ โดยเข้ารับตำแหน่งต่อจากคนที่มาจากแลงคาเชียร์ ขณะที่ผู้ตัดสินระดับอาวุโสที่สุดของ FA มาจากมิดเดิลสโบรห์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ

ผมต้องย้ำว่า ตลอดเวลาที่ทำงานภายใต้ PGMOL ผมไม่เคยรู้สึกว่าผู้บริหารคนไหนให้ความสำคัญเลยว่าผู้ตัดสินมาจากพื้นที่ใด พวกเขาต้องการเพียงให้คนที่เก่งที่สุดได้ก้าวขึ้นไปสู่ระดับสูงสุด

อย่างไรก็ตาม ปฏิเสธไม่ได้ว่าผู้ตัดสินจากทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษจำนวนหนึ่งรู้สึกว่าตัวเองถูกตัดโอกาส เมื่อผมเดินทางไปพบสมาคมผู้ตัดสินในพื้นที่ดังกล่าว ประเด็นนี้มักถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงแทบทุกครั้ง

ทำไมการเป็นผู้ตัดสินในลอนดอนจึงไม่ใช่เรื่องง่าย

นอกเหนือจากโครงสร้างการคัดเลือกแล้ว ยังมีปัจจัยทางสังคมอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องด้วย

ลอนดอนมีการแข่งขันฟุตบอลระดับท้องถิ่นน้อยกว่า เนื่องจากมีสนามฟุตบอลน้อยกว่าในพื้นที่อื่น ๆ ส่งผลให้ผู้ตัดสินมีโอกาสฝึกฝนและพัฒนาทักษะจากการทำหน้าที่ในสนามน้อยลงตามไปด้วย

ค่าตอบแทนในการทำหน้าที่ถูกกำหนดเป็นมาตรฐานเดียวกันทั่วประเทศ ขณะที่การเสียสละเวลาและความพยายามเพื่อทำหน้าที่ในฟุตบอลนอกลีกระดับล่าง อาจไม่คุ้มค่ากับผลตอบแทนที่ได้รับ

เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้พูดคุยกับผู้ตัดสินคนหนึ่งที่ตัดสินใจเลิกทำหน้าที่ เขาบอกว่าการเดินทางไปทำหน้าที่ในเกมช่วงกลางสัปดาห์กลายเป็นเรื่องที่แทบเป็นไปไม่ได้ หากไม่มีรถยนต์ส่วนตัว เพราะบางครั้งหลังเกมจบในเวลาเกือบ 22.00 น. ก็ไม่มีวิธีเดินทางกลับบ้านที่สะดวกหรือเป็นไปได้อีกแล้ว

แม้งานในลอนดอนอาจให้ค่าตอบแทนสูงกว่า แต่ก็มักมาพร้อมกับการเดินทางไปทำงานที่ยุ่งยาก และความคาดหวังให้ทำงานเป็นเวลานานขึ้น

เงื่อนไขเหล่านี้ทำให้การเลิกงานให้เร็วพอที่จะเดินทางไปถึงสนามก่อนเกมช่วงเย็นเริ่มเตะ 90 นาที กลายเป็นเรื่องยากหรือแทบเป็นไปไม่ได้สำหรับบางคน

สัญญาณบวก และความพยายามแก้ปัญหา

อย่างไรก็ตาม ยังมีเหตุผลที่ทำให้เรามองอนาคตในแง่ดีได้

ภายใต้การปรับเปลี่ยนเส้นทางอาชีพของผู้ตัดสิน ปัจจุบันมีโอกาสให้กรรมการพัฒนาตัวเองและก้าวไปสู่ระดับที่สูงขึ้นมากกว่าในอดีต รวมถึงผู้ตัดสินจากทางใต้ของอังกฤษด้วย

โฆษกของ Pro Ref กล่าวว่า

“เส้นทางการพัฒนาผู้ตัดสินมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และเรายังคงทำงานร่วมกับ FA อย่างใกล้ชิด เพื่อค้นหาผู้ที่มีศักยภาพ พร้อมมอบโอกาสให้ผู้ตัดสินที่มีความสามารถจากทั่วประเทศได้พัฒนาและก้าวหน้าในเส้นทางอาชีพ”

การเปลี่ยนแปลงนี้รวมถึงแนวทางการพัฒนาที่ “ทันสมัยและยืดหยุ่นมากขึ้น” ตลอดจนการลงทุนจากพันธมิตรผู้ให้ทุนที่เพิ่มขึ้น ทำให้ผู้ตัดสินที่มีความสามารถได้รับการสนับสนุนด้านผลงานมากกว่าเดิม ทั้งการฝึกสอน การวิเคราะห์เกม วิทยาศาสตร์การกีฬา และจิตวิทยา

นอกจากนี้ ยังมีการจัดตั้งกลุ่มสนับสนุนเฉพาะทาง เช่น Core X ซึ่งช่วยพัฒนาผู้ตัดสินจากกลุ่มชาติพันธุ์ผิวดำและกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อย

โฆษกของ Pro Ref กล่าวเพิ่มเติมว่า

“ตัวแทนจากทางใต้มีสัดส่วนที่แข็งแกร่งตลอดเส้นทางการพัฒนา โดยคิดเป็นมากกว่าครึ่งหนึ่งของผู้ตัดสินในทั้งกลุ่ม Core X และกลุ่มผู้ตัดสินฟุตบอลอาชีพหญิง ขณะที่มีสัดส่วน 45 เปอร์เซ็นต์ในกลุ่ม Future Talents และ 46 เปอร์เซ็นต์ในกลุ่ม National ซึ่งครอบคลุมการแข่งขันลีกวัน ลีกทู และเนชันแนล ลีก”

“สิ่งนี้เป็นรากฐานที่แข็งแกร่งสำหรับการพัฒนาผู้ตัดสินที่มีความสามารถจากทั่วประเทศอย่างต่อเนื่อง และเปิดโอกาสให้พวกเขาก้าวขึ้นไปทำหน้าที่ในระดับสูงสุดของวงการฟุตบอลได้ในอนาคต”

จนถึงตอนนี้ การแต่งตั้งผู้ตัดสินจากทางใต้ให้ทำหน้าที่ในพรีเมียร์ลีกมีจำนวนไม่มากนัก เมื่อเทียบกับเกมทั้งหมด 90 นัดที่แข่งขันไปแล้วในฤดูกาลนี้ แต่ก็ต้องยอมรับว่ายังเป็นเพียงช่วงต้นฤดูกาลเท่านั้น

Pro Ref ระบุว่า ในช่วงฤดูร้อนที่ผ่านมา มีการขยายขนาดของ Select Group พร้อมเปลี่ยนชื่อใหม่ โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างความสมดุลระหว่างภูมิภาคให้มากขึ้น

“เราตระหนักถึงข้อมูลในอดีต แต่การเลื่อนขั้นขึ้นอยู่กับผลงาน ผู้ตัดสินจากทางใต้และมิดแลนด์สมีตัวแทนอยู่ในพรีเมียร์ลีกและฟุตบอลอาชีพมาโดยตลอด

“นอกจากนี้ กลุ่มผู้ตัดสินอาชีพที่จัดตั้งขึ้นใหม่ ซึ่งดูแลการแข่งขันพรีเมียร์ลีกและแชมเปียนชิพ ยังประกอบด้วยผู้ตัดสิน 12 คนที่ประจำอยู่ในสองภูมิภาคนี้ด้วย”

หนึ่งในผู้ตัดสินทั้ง 12 คนดังกล่าวคือฟาไร ฮัลลัม ซึ่งคาดว่าจะกลายเป็นผู้ตัดสินคนแรกจากทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษในรอบกว่าสองทศวรรษ ที่ได้รับเลือกเข้าสู่รายชื่อผู้ตัดสินระดับนานาชาติของฟีฟ่าในเดือนมกราคม

กว่า 23 ปีแล้วที่ไม่มีผู้ตัดสินจากลอนดอนในพรีเมียร์ลีก

นี่ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล

เพราะนับตั้งแต่ผู้ตัดสินจากลอนดอนคนสุดท้ายได้ลงทำหน้าที่ในลีกสูงสุดของอังกฤษ ก็ผ่านมานานกว่า 23 ปีแล้ว

ผู้ตัดสินคนนั้นคือเดวิด เอลเลอเรย์ ซึ่งเรื่องที่น่าสนใจก็คือ อาชีพหลักของเขาในเวลานั้นกลับเป็นครูสอนวิชาภูมิศาสตร์

เรื่องนี้จึงไม่ใช่แค่คำถามว่าผู้ตัดสินคนหนึ่งอาศัยอยู่ใกล้สโมสรที่กำลังลงแข่งขันหรือไม่ และไม่ใช่เพียงเรื่องที่แฟนบอลจะสงสัยว่ากรรมการมีอคติต่อทีมใดทีมหนึ่งหรือเปล่า

ประเด็นที่ใหญ่กว่านั้นคือ ระบบการพัฒนาผู้ตัดสินเปิดโอกาสให้คนที่มีความสามารถจากทุกพื้นที่อย่างเท่าเทียมกันจริงหรือไม่

เพราะหากผู้ตัดสินจากบางภูมิภาคต้องเผชิญกับอุปสรรคมากกว่าคนอื่น ตั้งแต่การเข้าถึงสนามฟุตบอลในระดับท้องถิ่น การได้รับคะแนนประเมิน ไปจนถึงโอกาสในการสร้างความประทับใจให้ผู้มีอำนาจ ระบบก็อาจกำลังสูญเสียบุคลากรที่มีความสามารถไปโดยไม่รู้ตัว

ท้ายที่สุดแล้ว เป้าหมายควรเป็นการทำให้ผู้ตัดสินที่ดีที่สุดได้ก้าวขึ้นสู่พรีเมียร์ลีก แต่การจะไปถึงจุดนั้นได้จริง ทุกคนที่มีความสามารถก็ควรมีโอกาสเข้าสู่เส้นทางเดียวกัน ไม่ว่าพวกเขาจะเติบโตมาจากทางเหนือ ทางใต้ หรือพื้นที่ใดของอังกฤษก็ตาม